Oervervelende film over een halfgekke vrouw op zoek naar haar zoontje. Straffe beelden maar het heeft allemaal niet genoeg om het lijf om te boeien.

Soms vraag ik me af hoe schitterende Belgische films zomaar in de vergeethoek belanden en zelfs op DVD haast geen tweede leven krijgen. Vinyan (Thais voor rusteloze ronddolende geest) is een prachtig in beeld gebrachte, beklemmende, angstaanjagende en (duister) sfeervolle film over een moeder die haar geest geen rust gunt nadat haar zoon in Thailand vermoedelijk om het leven kwam door de Tsunami. Ze besluit er haar verblijf te verlengen en ze onderneemt een uitputtende zoektocht. Uiteindelijk belandt ze in Birma. De ontberingen daar doen haar stilaan haar zinnen verliezen. De adembenemend realistische zoektocht (wie er reisde zal dat beamen) wordt al een snel een hallucinante nachtmerrie.

Dit is opnieuw straffe kost van Fabrice Du Welz (Calvaire) over een koppel dat op zoek gaat naar hun zoontje in Birma nadat ze beweren gezien te hebben op tv-beelden terwijl hun zoon omgekomen is tijdens de Tsunami. Beklemmend, fantastsich camerawerk en grillige geluidseffecten maken dat je regelmatig ongemakkelijk zit te schuiven in jouw stoel of zetel. Het einde is even bizar als wreed.

"Calvaire" was een mokerslag van een debuutfilm, zodat we toch wel uitkeken naar de tweede van onze waalse vriend Fabrice du Welz. Zeker nadat hij de heerlijke Emanuelle Béart wist te strikken voor de hoofdrol in wat een post-tsunami thriller heet te zijn... Lof alom vanwege de beroepsschrijvers, dus kan niet meer misgaan denk je dan. Wel : think again ! Dit is hyper-pretentieuze onzin ,volledig bijeen gejat (net als bij zijn debuut veel echo's van David Lynch, "Apocalypse Now" on a bad trip en god beware ons "Children of the Corn" -jawel!) . Verhaal : geen touw aan vast te knopen. Sfeer : niet meer dan de doorsnee natuurdocumentaire op National Geographic. Suspense : huh ? Kortom de meest over het paard getilde film van het jaar. En gratis en voor niks er bovenop : een hoop teringherrie op de geluidsband (hoogstwaarschijnlijk om te vermijden dat de toeschouwers en masse in slaap vallen...). Verticaal te klasseren...