Hoe ouder hij wordt, hoe slechter zijn films worden en hoe langer ze allemaal duren. Ik vond het traag (van het slechte soort) - zeker het eerste uur - en soms ronduit saai. De beelden zijn mooi, ok, maar het verhaal is zéér karig en het duurt allemaal veel te lang voor ze bij Meliès uitkomen. Dit is nog altijd de vakman aan het werk, maar de bevlieging van de jaren '70 is al jaren zoek. Het straffe is, dat Scorsese het nog zelf toegeeft ook, in interviews: "Mijn tijd is voorbij. De jonge gasten - Paul Thomas Anderson, Darren Aronofsky etc - moeten het nu maar overnemen." Ik zie een parallel met Bertolucci. Als je wat die nu maakt, vergelijkt met zijn vroeger werk, tja... (zie ook: Wim Wenders, Coppola en helaas nog een pak anderen). Ik vond Gangs of New York overigens zwak en rommelig (en ook véél te lang) en The Departed bij vlagen compleet ongeloofwaardig en warrig. Taxi Driver, Raging Bull, Goodfellas, Casino en Mean Streets daarentegen kan ik blijven bekijken - zeker die eerste 3. Om nog maar te zwijgen over 'The Big Shave', maar dat is al wel heel lang geleden.

Mooi, naïef, grappig. Je bent direct mee met de personages. Heel simpel maar effectief scenario. Ik heb goed gelachend. Dit is een andere, mooie wereld.

Fantastische begin- en eindbeelden. Maar daartussenin gaat het helaas véél te traag. De film duurt dan ook 130' en dat is mijns inziens zeker 30' te lang. Het ritme is traag en er zijn te veel herhalingen. De bruid gedraagt zich bizar bijvoorbeeld, ok, dat snap je al snel - maar vervolgens toont von Trier dat nog eens 10x. Idem met de planeet die nadert. (Noot: is de stem van Kiefer Sutherland onherroepelijk gedaald of duwt hij zijn stemgeluid met opzet omlaag? In '24' werkt het, hier irriteerde het me.)

Flauwe film. Enkel de schoonheid van Natalia Verbeke (Vlaamse naam, Argentijns/Spaanse roots) heeft mij weerhouden van de zaal vroegtijdig te verlaten. Je leert wel iets bij over de verhouding meesters/ meiden enkele tientallen jaren geleden (de meesters leven in de appartementen, de meiden in de chambres de bonnes etc).

Mooi, heel ontroerend om te zien hoe die jongeren (14 tot 18 jaar), met al hun angsten en onzekerheden, iets doen wat ze nog nooit gedaan hebben: theater en dans. Heel universeel en ontroerend. Goeie muziek ook. Het stuk zelf is prachtig.