Hoewel er mensen zijn die 'Otto e Mezzo' hopeloos ouderwets, seksistisch en/of alleen een grabbelton voor ideeën vinden, ben ik van mening dat de montage (realiteit en fictie lopen vernuftig door elkaar heen), de humor (in de casting van de karakters en de dialogen, die bijvoorbeeld Woody Allen inspireerden) en de onderlaag van het zelfonderzoek van Fellini als regisseur en mens, allemaal samenwerken aan een nog steeds opvallend en verassend frisse film.

Otto e Mezzo is een prachtig meesterwerk.Het onvergetelijke surrealisme van Fellini werkt perfect samen met de tedere stem van Mastroianni.De acteurs & actrices,het heerlijke scenariogehalte,de krachtige beelden,de ritmische muziek,... maken van Otto e Mezzo een stralend pareltje dat na zoveel kijkbeurten meer dan de moeite waard zal zijn.La Dolce Vita was misschien de meest toegankelijke film van Fellini,Otto e Mezzo reikt hoger,naar een eeuwigdurende passie van de Italiaanse kunst.Subliem en buitengewoon!