Wel wel: een kolossale flop zowel aan de kassa, als wat de kritieken alom betreft. En ja, terecht, althans... nee, er zit geen enkel behoorlijk shot in heel de film; het camerawerk is al even bedroevend als de belichting, het script (van Justin Theroux) suckt dat het geen naam heeft en het verhaallijntje is er eentje van stationsromanniveau. Maar who cares? Dit is een musical en het draait dus om de muziek en voor iedereen die de eighties bewust meegemaakt heeft is dit een onwaarschijnlijke trip-down-memory-lane. Alle foute "haarrock" muziek uit die periode komt aan bod (ha, u dacht dat je Poison, Whitesnake of Quiet Riot vergeten was!). Op een bepaald ogenblik worden hiet zelfs Starship(!) en Twisted Sister(!!) in de blender gegooid... Da's overigens niet het enige goede nieuws, want de -heerlijk karikaturale vertolkingen, zoals dat hoort in het genre- van Alec Baldwin, Russell Brand en Paul Giamatti zijn om van te snoepen, maar -vergis je niet- dé ster is hier wel degelijk een andermaal geniale Cruise (die wel heel goed naar Axl Rose gekeken heeft). Ook heel leuk: de verwijzende personages naar Vanilla Ice en Tipper Gore (Zeta Jones). En dan zijn er nog de talloze knipoogjes voor de muziekfan (de billboards, de platenhoezen in de Tower Records...). I had a very good time!