De amerikanen hebben (voor wat mij betreft) niet zoooon goede reputatie inzake films... (nou ja, ieder z'n smaak...) Deze film is ook geen echte 'grootheid', maar dan toch mijns inzien een leuke uitzondering in de goede zin: chapeau voor de makers enzovoort!!, want het onderwerp ligt gevoelig... (vooral bij mensen die soortgelijke ervaringen van dichtbij hebben meegemaakt...!!), en is dus niet makkelijk te behandelen... Okee, het wordt (ook) in deze film allemaal wel wat geromanceerd misschien, maar toch is men erin geslaagd een goede mix te vinden (zowel op gebied van benadering, acteren, filmisch, ...), betreffende verhaal, ernst, komische momenten, fictie, realiteit, én gevoeligheid,... >>> voor wie op voorhand even de tijd neemt om te zien waaraan men begint: een aanrader zou ik zeggen!!!

Films over kanker trekken niet alleen het publiek aan(we zien toch zo graag anderen lijden, niet?) en zijn bovendien uitstekend voor de komende Oscars. Deze werd bij zijn US-release echter voorbijgestoken door een dolfijn,3D-leeuwekoning en een baseball(een Brad Pittworp weliswaar). Misschien was de tag "kankerkomedie" de boosdoener en daar konden populaire sterren als Joseph Gordon-Levitt en Seth Rogen ook niks aan doen. Toch had het publiek het bij het echte eind, want deze onvolwassen mix van Jonathan Levine is te proper en te zindelijk. Dit is kunstmatige Hollywoodsoep die je zo vergeten bent. Enkele momenten zijn er wel zoals het olijke marijuana roken, een heerlijke Anna Kendrick en bijwijlen de hechte buddyrelatie(die love story sucks).

Matige film over een twenty-something (een wel uitstekende Joseph Gordon Levitt) bij wie ruggemergkanker wordt vastgesteld. Wanneer de flauwe komedie opzij geschoven wordt, werkt dit een paar keer behoorlijk, maar helaas moeten deze momenten het onderspit delven en blijft het geheel ook veel te braaf. Dat dit desondanks meer dan het bekijken waard blijft mag volledig op het conto van onze hoofdacteur worden geschreven.

Films over kanker trekken niet alleen het publiek aan(we zien toch zo graag anderen lijden, niet?) en zijn bovendien uitstekend voor de komende Oscars. Deze werd bij zijn US-release echter voorbijgestoken door een dolfijn,3D-leeuwekoning en een baseball(een Brad Pittworp weliswaar). Misschien was de tag "kankerkomedie" de boosdoener en daar konden populaire sterren als Joseph Gordon-Levitt en Seth Rogen ook niks aan doen. Toch had het publiek het bij het echte eind, want deze onvolwassen mix van Jonathan Levine is te proper en te zindelijk. Dit is kunstmatige Hollywoodsoep die je zo vergeten bent. Enkele momenten zijn er wel zoals het olijke marijuana roken, een heerlijke Anna Kendrick en bijwijlen de hechte buddyrelatie(die love story sucks). Voor een hechte, pakkende "cancer-comedy" moet je maar "Wit"('01) bekijken. Een tv-film met Emma Thompson die het publiek niet als een bende idioten wil "pakken".