Niettegenstaande een blik op de synopsis en de premisse weinig geestdrift en enthousiasme opwekten, maar een mens zich ook al eens wil “smijten”, moet ik toegeven aangenaam verrast te zijn geweest door deze milde kroniek/fabel/sprookje over een handelsreiziger die vast komt te zitten in het Westvlaamsche bachten-de-kupe. De dorpsfiguren - lichtjes over-the-top afgeschilderd als achterlijke buitenmensen die de vooruitgang willen bannen – worden in een raak en gedetailleerd plattelandsmilieu en tijdskader gesitueerd, waarbij zo nu en dan een sneer wordt gegeven naar de moderne homo economicus. Speciale vermelding toch voor de fijne soundtrack van Wim De Wilde en de goed op dreef zijnde ensemblecast, aangevuld met kleurrijke (bejaarde) figuranten van ter plekke. Een productie die met zijn magisch-realistische sfeer en zijn eigenzinnige mix van kolder, humor en poëzie en met af en toe bunueliaanse trekjes, wat afwijkt van de gekende Vlaamse paden, maar je met een brede glimlach (zeker na zo’n succulente finale) de zaal doet verlaten. Moa goaw seg!

Met de brede sprookjeskwast geschilderde Vlaamse boerenfabel, waar Frank Van Passel de magie van wattmanmeisje Jeanne (Manneke Pis) terug probeert op te roepen. O.a. dankzij co-scenarist Marc Didden mag Kevin Janssens eens lekker naief blijven spelen naast de zeer directe en goed op dreef zijnde Wine Dierickx (een puike 3 op 3 wat mij betreft, na Smoorverliefd en Dagen zonder Lief). Met scènes die 'only in Belgium' kunnen, van pure kolder en Vlaamse boerenmoppen tot groteske absurditeiten: alles zit er in. Nog een pluspunt: de grimmige mijmeringen van de 'dode' soldaat Prosper zijn wel degelijk afkomstig van soldaten in Die Groote Oorlog. Moest het tempo net na de helft vd film niet even verslappen, het zou een volledig geslaagde prent zijn. Het blijft evenwel moeiteloos boven de slappe tv-serie-copy-paste-hap van Code 37 en andere Vermist'en... Echter niet voor de cinici onder ons.

Géén hoogvlieger als "Hasta La Vista" maar toch het aan- én uitkijken waard. Op bepaalde ogenblikken zag ik huizen die volgens mij niét meer in, "onze" Westhoek te vinden zijn maar eerder in (Noord-)Frankrijk werd gefilmd. Ik vond de 2 hoofdrolspelers (namelijk Wine Dierickx en Kevin Janssens) allesbehalve goed. Dierickx bezondigde zich serieus aan overacting en wist niet precies "welk" West-Vlaams men in Langemark spreekt. Janssens was - geloof het of niet - voor wij zowat onzichtbaar en volledig onbelangrijk ; en dat gedurende de hele film !!! Verder meende ik de kerk van Houtem (bij Veurne) te herkennen. Tja, als je een gevel ziet met een jaartal erop als x897 weet je dat WO I daar niét is voorbijgekomen. En in Houtem was, tenzij ik me vergis, in de pastorie van dit dorp, op relatief veilige afstand dus van het front gelegen, tussen januari 1915 en oktober 1918 het Groot Hoofdkwartier van het Belgische Leger gevestigd. Na WO I lag duizenden huizen in West-Vlaanderen "plat" ; Churchill wou Ieper zelfs "behouden" als ruïne als een eeuwigdurende aanklacht tegen "den oorlog". De meeste huizen zijn dan ook pas herbouwd in de jaren '20. In Langemark zal écht niet veel overeind gebleven zijn. Heel veel mensen woonden toen in "barakken", zoals die (min of meer beruchte) wijk uit bijvoorbeeld MENEN nog heet, waar Johnny Hallyday (alias Jean-Philippe Smet) nog zou hebben gewoond. In Langemark zijn 2 interessante oorlogskerkhoven uit WO I te bezichtigen : Het opvallendste is "de Canadien" met dat reuzestandbeeld van een Candadese soldaat. En wat verderop één van de weinige, grote, DUITSE kerkhoven. Die, het zal je meteen opvallen, een heel andere stijl en sfeer hebben dan die van the Commonwealth. 2 Absolute aanraders ! Blij dat mijn dorpsgenote Marijke P. nog eens op mocht draven, ze was in 1974 inderdaad 16 ! Ik ken nog 2 àndere grote Duitse kerkhoven die écht het bezoeken waard zijn : dat éne in Vladslo met de bekende beelden van "het treurende ouderpaar" en dan, minder bekend, het kerkhof in Menen. Kortom : minden in "mijn" streek !!

Het verhaal is een fabel. En je moet sommige dingen wel echt met een grote korrel zout nemen. Zeker op het einde. En dan is het best wel een leuke film. Heb me geen moment verveeld. Met af en toe wel leuke grappen. Goede acteerprestaties.