Verzorgde maar weinig begeesterende productie over een bewogen treinreis. Er zijn in het verleden al veel betere films gemaakt met verhalen op en rond “den ijzeren weg” die de kijker meer voldoening en (esthetisch) filmgenot gaven. Veel ijzig(e) mooie landschappen en puike vertolkingen, vooral dan van Emily Mortimer en, in mindere mate, want spelend op automatische piloot, Ben Kingsley, (maar met dan weer een ridicule Woody Harrelson), maar een verhaal dat ook nooit op temperatuur komt. Een ontgoocheling als je weet dat dit het werk is van de maker van “The machinist”!

Ietwat ouderwets-nostalgische treinthriller met knipogen naar Hitchcock van Brad Anderson("Session 9"-"The Machinist"). Typisch voor hem is het bewust langzaam opbouwen van een onheimelijke sfeer. Ook hier is de interesse voor de psychologie én motivatie van zijn personages belangrijker dan de spanning of de intrige. De fraai-poetische, quasi documentaire beelden van de trein die zich een weg baant doorheen de weidse sneeuwvlakten doen soms surrealistisch aan en zijn van een verbluffende schoonheid. Spijtig dat Anderson zijn thrillerintige als sneeuw voor de zon laat smelten én de film te lang uitvalt ondanks uitstekende vertolkingen van vooral Emily Mortimer of een Ben Kinsley. Spijtig genoeg is dit een gemiste kans, want hier zat duidelijk een zovéél sterkere prent in.