Met de hakken over de sloot, uit sympathie voor Gere. Maar dit is écht "filmen" met de blik op oneindig en het verstand op nul. Clichés, clichés en....nog méér clichés. Voor twijfelaars : laat DIT gerust aan je voorbij gaan, je mist niéts.

Nu heeft Pedro AlmodOvar al zovéél "ongewone" films gemaakt en hiér bleef ik wat op mijn honger zitten. Na 45 minuten/een klein uurtje dacht ik het voor bekeken te houden. Maar....het begon toen nog maar !! Bijzonder rare, bizarre film en je weet niet of je moet lachen of je irriteren. Het is géén "GROTE" film maar ik ben toch blij dat ik 'm heb uitgezeten. (Inderdaad, Marco : wààr is de tijd van "ATAME" ?)

Het tempo ligt "té laag" ; dit had snéller kunnen worden verteld. Het verhaal is héél "gelaagd", we leren geregeld bij over wat er "feitelijk" is gebeurd. Alsof we een ajuin pellen en, telkens wéér, niéuwe lagen ontdekken. Het einde....? Die traan ? Knéép ze in zijn hand ? + "En wàt dan....NOG ?". Ik had de film (véél ?) béter verwacht.

Goede Franse film en ook wel "typisch Frans" met véél dialogen én die zich bovendien haast volledig binnen afspeelt : in een klein maar chique gebouw met 4 luxueuze appartementen en een héél kleine woning voor de conciërge.

Film boordevol clichés, eindeloze schietpartijen (in die ladertjes kunnen toch maar 30-32 kogels ?) waarbij ondanks de massale vuurkracht maar zo nu en dan iemand wordt...geraakt en veel àndere stommiteiten en ongeloofwaardigheden. Hun 1e "wapenfeit" en ze moeten al vluchten, de auto start niet (!) én er worden er 2 gevangengenomen. Voorbereiding, jongens, voorbereiding. Zijn er nog scenaristen ? Compléét ongeloofwaardig, héél dit "filmgebeuren". Sean Penn is weet geen moment de juiste toon te treffen en acteert er zo hard op los dat het pijnlijk en zielig is. En dan het belachelijke einde : de scène aan de fontein. Dàt is écht wel de kers op deze ingezakte taart. Jongens toch, jongens toch....