Heb gisteren de film gezien. Ik had geen verwachtingen. Het enige dat ik wist is dat de regisseur van 1980 is, net als ik. Deze film is heel erg oppervlakkig, grappig soms. Deze jonge regisseur kan aan de slag bij vtm, de kotmadam wat opfrissen. Maar een belofte? cinematografie? Film als kunstvorm? Geen greintje... niks. Deze jongen heeft niks te vertellen. Deze film stelt niks voor. 0 op authenticiteit. De structuur waar de film op rust (bijvoorbeeld het schieten met da loodjesgeweer en nog veel meer): kijk naar trainspotting http://nl.youtube.com/watch?v=eAHI3bH0rbc Laatste zomer is academisch , braaf en voorspelbaar. Het grappige zit hem dan nog in da vree gents en zo, en omdat ik als vlaming veel dingen herken. Laat de film zien aan een fransman, en die loopt de zaal uit. 1/10

Ik zou even willen reageren op de reactie van marcco. Het adjectief onuitstaanbaar is inderdaad van toepassing op menig Gilliam trips. En terecht. Het bad-trip gevoel zit ook in tideland, net als in fear and loathing en ik bewonder gilliam daarin om zonder compromissen onuitstaanbare films te maken die je tenen doen krullen (trouwens krullende tenen zijn, ook in de kunstgeschiedenis –kijk maar naar de kus van Klimt- een teken van opwinding, van sterke emotie). Gilliam zelf, zo vertelde hij mij bij de avant premiere in brussel, is daar volledig bewust van, en koestert reacties zoals die van marcco. Dat recht door zee gaan vind ik echt mooi, en ook te zeldzaam in een filmwereld vol compromissen. Hij stampt ze godverdomme toch maar uit de grond die films, en slecht zijn ze zeker niet. Het subversieve zit er dik op, het burlesque, de karikatuur, en daar valt zeker van te genieten. Ik zie dan ook de reactie van marcco als een uiting van persoonlijke smaak. Een 1/10 tgetuigt echter wel van een betrapte geest, iemand die de confrontatie niet aankan, maar dat wordt tegenwoordig vergeven, niet waar?