Intelligent idee, een uitdaging voor de kijker: de droom als uiting van onderbewuste verlangens en angsten, en de vraag of en hoe je daar op zou kunnen ingrijpen. Maar waarom moet dat idee verdrinken in vaak overbodige actie actie actie? Talloze boeiende mogelijkheden om dit idee aan de kijker te presenteren, het is jammer dat Nolan kiest voor de actiefilm. Natuurlijk, dit is zijn biotoop, maar de actie is dan ook nog eens flauw en helemaal niet spannend. Maar het idee op zich blijft wel intrigeren.

Een door en door typische maar zeer geslaagde Woody Allen-prent, waarin Allen de liefde onder de loep neemt zoals alleen hij dat kan. Penelope Cruz verdient een Oscar voor haar vertolking, Javier Bardem is onweerstaanbaar als vrouwencharmeur, maar ook de andere acteerprestaties hebben een naturel die je vaak in Amerikaanse films mist. Allen blijft het sterkst in zijn intieme dialogen, zoals de ontroerende scene waarin Judy (rol van Patricia Clarkson) uitlegt aan Vicky (Rebecca Hall) waarom zij haar man nooit zal verlaten. Maar laat u ook weer niet afschrikken: de passie laait bij wijlen hoog op, zodat het er soms op lijkt dat Allen enigszins neerkijkt op rustige standvastige liefdesrelaties. Wat hij - als je alles wel beschouwt - niet doet, misschien wel integendeel. Is dit één van Allens beste? Moeilijk te zeggen: bij Allen merk je vaak pas na een tijdje of een film blijft hangen of niet. Maar ik wed dat dat met dit pareltje het geval wel het geval zal zijn.

'Ik vond het mooi, maar ik heb niet alles begrepen.' - 'Maar dat is perfect!' Ziehier één van de korte pittige dialogen uit deze film, die perfect op hemzelf toepasbaar is. Geniet van de prachtige soundtrack (één van de beste ooit), geniet van de sfeer in de stad (wie niet in Antwerpen woont, zal de film sowieso minder goed vinden), en neem de soms onverstaanbare dialogen en de niet altijd puike acteerprestaties erbij. Jammer van de flauwe plot, daar had zeker meer in gezeten. In deze film gaat het echter om sfeer en muziek. En daar moet je van genieten!