barslecht. na een uur val je in slaap uit dodelijke verveling. een uur later word je wakker en blijkt dat het 'verhaal' zich gewoonweg niet verder ontwikkeld heeft, en moet je nóg een veertig minuten lijdend toezien (of de cinema verlaten, maar ik was naïef) dit is een potsierlijke miskleun van formaat, een film die je alléén maar kan overschatten. goed, de fotografie mocht er nog wezen, al was het de standaard glammy hollywood stijl, maar da's werkelijk het enig goede wat je over deze film kan zeggen. de plot lijkt wel door een boekhouder geschreven (hoewel ik beter weet), één langgerekt cliché welk dus een kleine drie uur nodig heeft om zich te ontwikkelen - ideaal om aan karaktertekening te doen van personages, om een atypische diep-psychologische 'spionagefilm' af te leveren, en da's ook wat de promopraatjes ongeveer willen laten geloven, alleen gebeurt dat totaal niet. de hoofdacteurs zijn totaal incapabel om de boel te redden (en de andere acteurs komen nauwelijks in beeld); damon kijkt veelal nors en nietszeggend (oefende waarschijnlijk de serieuze scènes voor de volgende bourne-episode) en jolie is vooral een aangename verschijning (ze veroudert dan ook geen rimpel) en daarmee is alles gezegd. eigenlijk wordt er niet geacteerd, alle lijnen worden gewoon in slakkentempo afgehaspeld. in de montagekamer moet men stilaan beseft hebben wat voor monster men op de wereld ging loslaten, helaas liep het hier ook mis. in plaats van heftig te knippen in de pelicule, ongetwijfeld duurbetaald waardoor men het niet aandurfde, besliste men om de oneindige opeenvolging aan ellendig langdradige scènes door elkaar te plakken. een kunstmatige ingreep, die deels in zijn opzet slaagt, daar het publiek het eerste half uur erg geconcentreerd de bokkesprongen probeert te volgen. hierna zijn echter alle plotingrediënten bekend, werken de tijdsprongen vooral storend, en slaat algauw de verveling toe, waarvan bovenaan akte. soit, deze maal écht niet de hype geloven waarvoor oa. knack focus zich gewillig liet uitbuiten (er moeten wel énorm voordelige voorwaarden aan verbonden geweest zijn, ik kijk al uit naar de volgende nummers), dit is Quatsch met grote Q zoals alleen Hollywood dat door ons strot kan (en tracht te) rammen.

wall street in een canyon, de zakenwereld zag er nog nooit zo walgelijk uit. een aanrader met andere woorden - u moest al naar de cinema/dvdtheek vertrokken zijn.

Een tien alleen al om alle negatieve recensies te counteren. Aanvankelijk had ik vooral weemoed naar het schitterende de battre mon coeur c'est arrivé, en vond ik alles braaf verfilmd, aan het einde vond ik het geheel één van de meest geniale thrillers van de voorbije jaren. en deborah françois kan verdomd goed acteren. meer hoeft niet gezegd, gaat zien en bewonder.

het berninimysterie vond ik als pieter aspe op transatlantisch niveau en dus net iets beter dan die vlaamschen sterauteur, maar dat was lang niet voldoende om ook de da vinci code te gaan lezen, ik kon beter de film bekijken, hoe dan ook meer stijl, dacht ik. helaas, dan brown is wel degelijk een luchtbel en zijn verhalen zijn dat ook. da vinci code lijkt gewoon als twee druppels water op het bernini mysterie! fuck. en waarom ian mckellen zowaar iedereen misleidde of liet vermoorden om dan uiteindelijk hetzelfde te willen bereiken als hanks & tautou was me dus ook totaal niet duidelijk. en blijven schermen met een katholieke geloof dat gered moet worden is nogal ongeloofwaardig en verschrikkelijk belachelijk. maar goed, ron howard had er toch een mooie film van gemaakt. niet dus. leek wel een televisiefilm met teveel centen, vooral die kruistochttaferelen rond de hoofden van hanks & mckellen waren potsierlijk. a complete waste of time & money eigenlijk.

allegorisch pocahontasverhaal in wondermooie beelden. schitterend. beste cinema in jaren zelfs