Zéér straffe film, als ge het mij vraagt. En vooral uniek: een setting, een sfeer én acteerwerk zoals dat in weinig films wordt vertoond. En een angstaanjagend realistisch beeld van de achterkant van de VS, met eigen normen en waarden die haaks staan op wat we kennen en verwachten. Wie de kans nog heeft: zeker gaan kijken.

Gewoon erg goed, niet meer en niks minder.

Wat een erbarmelijke film! Ik werd alleen uit mijn slaap gehouden door de onbedwingbare lachbuien die het gevolg waren van zoveel clichés. Dit is een draak, zoveel is zeker. Doe jezelf een plezier, en blijf thuis!

Ik zag intussen drie films naar verhalen van Charles Bukowski: Crazy Love, Barfly en nu deze Factotum. De laatste was helaas de slechtste. Bukowski moet het niet hebben van de anecdotes, maar van het verhaal achter het verhaal en van zijn krachtige schrijfstijl. Deze opstapeling van verfilmde paragrafen, zonder rode draad en zonder inzet, is me tegengevallen. En Matt Dillon kan acteren, maar wie al ooit een foto van de echte Bukowski zag, die weet: Matt is véél te knap. Dan liever de geprobeerde puisten in Crazy Love: sterk overdreven, maar het maakt de wanhoop tenminste geloofwaardig.

Het gaat over homo's, en dat maakt de film anders. Is dat de reden voor de hype? Moeten we hem goed vinden om politiek correct te denken? Was het een film over een mannetje en een vrouwtje, dan was het ook een klotenfilm geweest. Dus, heren, geen positieve discriminatie: gebuisd!