Ik sluit me graag aan bij de recensie van Fab. In mindere handen was dit een tearjerker geworden die zelfs 5tv niet op zaterdagavond zou durven uitzenden. Julian Schnabel deelt hier echter een totaal onsentimentele maar des te meer indringende mokerslag uit die je de broosheid van ons dagelijks leven doet beseffen. Nog dagen later kreeg ik het zinnetje "papa, mais quest-ce-qui t'arrive ?" niet uit mijn hoofd.

Alien meets Cube meets The Descent. Een kilometerslang ruimteschip met grote, verlaten en duistere gangen, niet iedereen die blijkt te zijn voor wie hij zich uitgeeft en een groepje overlevers dat er één voor één aangaat - meer dan 30 jaar na datum zet Alien blijkbaar nog altijd de standaard, ook voor deze hondsbrutale Scifi-horrorfilm. Erg origineel is het allemaal niet, maar liefhebbers van bovenvermelde films worden met Pandorum op hun wenken bediend. In elk geval stukken beter dan die hele resem op computergames gebaseerde films met een soortgelijke verhaallijn zoals Alone in the dark, Resident evil enz.

Een dikke 10 voor de marketing van deze film ! Een briljant idee om voor de trailer met een soort nachtcamera de reacties van de bioscoopbezoekers te filmen en daar dan die 5 seuten uit te pikken die hier van schrikken. Hoewel het me niet zou verbazen als ook dat in scene gezet was. In dat geval: een dikke elf voor marketing ! De griezeligste film aller tijden ? Nooit Gaston en Leo in Hong Kong gezien zeker ? Koppeltje ligt in bed en oei oei, er gaat iets gebeuren.....Tok ! (Iemand klopt met een bezemsteel op de planken achter het dekor). Waaaaah, gillen...! Enkel te genieten voor wie nog gebukt gaat onder tienerangsten. Voor alle anderen: geeuw !

Wat een teleurstelling. Ik ben de film zo snel mogelijk gaan zien om alvast niet te veel spoilers te lezen/horen, maar een kind van vijf ziet de ontknoping al aankomen tijdens het eerste kwartier. Ik meende het al door te hebben na het bekijken van de trailer maar dacht "zo simpel zal het wel niet zijn zeker". Jawel dus. Grote boosdoener is het rammelachtige script van Dennis Lehane, dat er nooit in slaagt je echt op het verkeerde been te zetten. Scorsese slaagt er door een (bewust ?) oubollige mis-en-scene wel in zijn film het nodige Hitchcock-gehalte te geven. Met wat goede wil zou je dit als vakmanschap kunnen omschrijven. Misschien is dit nog een beetje spannend voor wie écht niet doorheeft hoe de vork waarschijnlijk aan de steel zit, maar voor wie al eens drie en een halve film gezien heeft is de lol er snel af en wordt de film op geen enkel moment spannend.