Visueel zeer sterk en geladen met onderdrukte gevoelens. Zeer interessante plot, goed geacteerd en een originele benadering van een onderwerp dat al zoveel herkauwd is geweest dat je verbaast bent hoeveel nieuwe richtingen de film uitgaat.

Knap gefilmd, mooie shots, knappe acteerprestaties, interessante begingeneriek maar niet echt vernieuwend, soms te langdradig en ergens een zeer typische/afgekookte mei '68-sfeer. De makers mogen echter rekenen op onze steun, want de famile van Salvador werkt nog altijd aan een rechtzaak om zijn naam te laten zuiveren en daarom is deze film gemaakt.

Het was zeker en vast een heel interessant onderwerp en een ongelooflijke cast. Maar het valt haast niet te begrijpen waarom ze zouden willen meedoen aan zo'n perverse benadering van de moord op Senator Robert F. Kennedy (hierbij heb ik het over waardige acteurs zoals Anthony Hopkins, William H. Macy,...). Ongetwijfeld was het een goede keuze om de nadruk te leggen op wat er verloren ging in 1968, wanneer 'Bobby' zich heel sterk uitte tegen de Vietnam-oorlog en vermoord werd, en hoe dit verband houdt met de politieke situatie anno 2007. Maar deze troef gaat verloren door de extreem nostalgische en sentimentele toon, de stereotiepe of dan weer compleet ongeloofwaardige personages en de overduidelijke anti-republikeinse 'voel met ons mee' propaganda van een vastberaden democraat die zich niet bewust lijkt te zijn van de grens waar elke scenarist en regisseur voor moet oppassen, de grens die gepaard gaat met het ophangbord: "Pas op, hier ga je er echt over!". "Estevez, het was goed bedoeld en heel ijverig van je, maar blijf van historische of politieke thema's af in het vervolg."