Clichématige en voorspelbare prent over het gevangen zitten tussen twee culturen, dit alles overgroten met een stroperig romantisch sausje. Wat deze film vooral ontbeerde was subtiliteit en verrassing. Je wist bijna op voorhand dat de ouders slecht zouden reageren op het feit dat dochterlief een relatie met een Turk had, je wist bijna op voorhand dat de broer van de hoofdrolspeler het ook aanlegt met Vlaamse vrouwen. Bovendien waren de reacties van de autochtonen (lees Vlamingen) in het verhaal gewoon ongeloofwaardig, alsof ze van hun hele leven nog geen Turk gezien hadden, alsof het een vreemde diersoort betrof. Turk komt binnen in fanfareclub, grote ogen bij de leden, Turk onmoet met vriendin haar ouders, grote ogen bij de ouders ... alsof het een chimpansee betrof, belachelijk! Het verhaal sleept zich trouwens voort van begin tot einde zonder echt verrassende wendingen of pakkende dialogen. En alsof dit nog niet genoeg was, lieten sommige acteerprestaties zelfs veel te wensen over. Vooral de acteerprestatie van de bediende aan de onthaalbalie van het museum in Gent was er echt wel over, zelfs bij een amateurtoneelgezelschap zouden ze met haar niet durven uitpakken. Ik zou zeggen .... I want my money back. Laten we hopen voor de makers van deze film, dat dit slechts de mening is van een negatieve enkeling.