3D animatie wordt wel degelijk naar een nieuw niveau getild met deze film, maar een meesterwerk kan je het bezwaarlijk noemen. De prachtige decors, de kleuren, de zeer realitisch ogende (en relatief realistisch bewegende) personages, het kan allemaal niet verhullen dat dit "Pocahontas in Space" scenario rechtstreeks uit de pen van een twaalfjarige lijkt gevloied te zijn. Een gemiste kans, dus. Laten we daarnaast ook de irritante Enya-achtige new age muziek even vermelden, die het kitch gehalte van sommige scènes tot zulke hoogtes drijft dat het de diabetespatiënten in de zaal bijna fataal moet geworden zijn. Wel heb ik enorm genoten van de actiescènes en van het heerlijk over the top macho personage Colonel Quaritch. Ik durf te wedden dat ik mijn borsthaar voelde groeien als hij op het scherm verscheen.

Niet veel meer dan een wat veredelde X-files aflevering. Er zit ongeveer evenveel spanning in als in de onderkin van André Flahaut.

Als de afwezigheid van een scenario je niet uitermate stoort, kan ik je deze over-the-top actieprent alleen maar aanraden. Het is een zeer "grafische" film. De kleur en de kadrering zijn perfect, en alleen al daardoor kan ik deze film bestempelen als een visueel meesterwerk. Maar het leukste aan de film is het epische aspect, waarvan zowel personages als dialogen doodrongen zijn. Dit is zo overdreven, dat het eigenlijk grappig, en dus entertainend, wordt. Ik vond dit een film met haar op de borst (ook al zijn de Spartanen dan mooi geschoren) en kloten ter grootte van rugbyballen. Macho tot en mèt, maar zelfs mijn vrouw heeft ervan genoten. Ik heb naderhand wat opzoekingswerk gedaan over de historische figuren Xerxes en Leonides. De 300 Spartanen waren eigenlijk gesteund door (vermoedelijk) 700 vrijwilligers, en de omvang van het leger van Xerxes was lichtelijk overdreven, maar de slag heeft wel degelijk plaatsgehad. De Perzen zijn inderdaad in de vroege dagen van hun invasie op straffe tegenstand gestoten van een veel minder talrijke, maar superieur bewapende en getrainde tegenstander. (OPGELET: nu volgt een spoiler, dus lees niet verder als je'm nog niet gezien hebt) Ook de gebochelde verrader heeft echt bestaan (einde van de spoiler). Later zou het Perzich leger door een leger van Atheners, Spartanen en geälieerden uit Griekenland gebonjourd worden (o.a. dankzij een beslissende zeeslag), echter niet zonder Athene eerst een tijd bezet te hebben. Later zou Perzië zèlf ten prooi vallen aan Alexander de Grote.