Ik heb zo het vermoeden dat dit één van de meest onderschatte films van het jaar zal worden. Een (gewelddadig) snoepje evenwel voor echte cinefielen. Vooreerst is er de indrukwekkende vrouwelijke cast. Connie Nielsen met hetzelfde kapsel als in One hour photo, maar niet langer in de rol van brave moeder. Gina Gershon, felgebekt als vanouds. Chloë Sevigny, verderbouwend aan een stilaan indrukwekkend acteer-cv. Deze drie geven de film een enorme drive. Vervolgens een bikkelhard bedrijfsspionageverhaal (zodanig hi-tech beschreven in de recensies dat het jammer genoeg en onterecht mensen afschrikt om de film te gaan bekijken) in een klinische, grootsteedse omgeving, prachtig in beeld gezet door een bij ons onbekende Franse regisseur. Tenslotte een geniale, discrete musicscore (hoofdzakelijk Sonic Youth, maar ook Neu, Death in Vegas, Soulfly, A Silver mt. Zion) die de beklemmende, hyperafstandelijke sfeer perfect weet te vatten.

Ouders die de obsessie van hun kroost met surfplanken en vooral skateboards niet begrijpen, moeten dringend naar deze biopic van de Zephyr crew. Na deze film besef je dat je eigen zwembad voor hen vooral een prooi is.

Gangs of New York was terecht een film om naar uit te kijken. Maar het is geen absoluut meesterwerk, zoals ik had gehoopt. Het verhaal is zéér episch en historisch -de buishoeden zijn alomtegenwoordig- en soms zelfs leerrijk. De karakters van de personages zijn evenwel te oppervlakkig uitgewerkt. Hoewel hij geen seconde verveelt, is de film zelden écht spannend. In het laatste deel is er duidelijk zwaar geknipt en dat is jammer, want de film had best nog wat langer mogen duren. Als prestigieuze tv-serie had het concept beter gewerkt dan als bioscoopfilm. Daniel Day-Lewis acteert fenomenaal. Evenals zijn snor. Een van die twee krijgt zeker een Oscar. Kortom, een goede Scorsese, maar Casino was beter.

Films mogen ook al eens experimenteel en mysterieus zijn. Zoals een kunstwerk. En eigenlijk is Hotel een kunstwerk. Verwacht geen rechtlijnige voorgekauwde cinema. Blijf aandachtig, maar geniet vooral van dit visueel huzarenstukje en denk niet nodeloos na. Vergelijkingspunten: Short Cuts, Eyes wide shut, de films van Greenaway. Moeilijke, maar briljante film.

Alweer een Deense parel. Schitterende tragikomedie met in de hoofdrol de actrice uit Festen. Ronduit onbegrijpelijk dat deze lekker directe film de Vlaamse zalen nog niet gehaald heeft. Eén van de beste films die ik dit jaar gezien heb (op het Gentse filmfestival).