Deze film moet volgens mij verplichte kost worden op de middelbare scholen. Haneke toont alles van meerdere kanten en dingen die je van meerdere kanten bekijkt lijken soms verwarrend. Zoals een schilderij van Picasso. De toeschouwer voelt dat er iets aan de hand is maar weet niet goed wat. Eenvoudige scènes, zoals het op het vliegtuig zetten van een Roemeense vluchtelinge, of twee vreemdelingen die Binoche provoceren in de Parijse metro stellen een enorm complex probleem aan de orde. Zonder met moraliserende of extreme oplossingen te komen aandraven drukt Haneke ons met de neus op de kern van hét maatschappelijk probleem van vandaag. Samenleven met anderen. Misschien moet hij zijn film ook eens tonen aan zijn landgenoot Jorg Haider.