Feathers in the Head is een film vol visuele flair die in het hoofd blijft hangen. Nog 'nooit' waren natuur en mens zo echt als een symbiose doet vermoeden. Mensen en natuur je haalt ze best niet uit elkaar maar het 'uit elkaar halen' van geschilderde slakjes in de film is wel een meesterlijke scène uit een Belgisch debuut dat voor ouders die een rouwproces doormaken of hebben meegemaakt zuivere therapie kan zijn! Pure (rouw)poëzie op het witte doek. Je zit er bij en kijkt / luistert ernaar. Géén woord, géén beeld teveel...