Zeer scherpe ironische film die me wist te bekoren.

Vooral Bill Murray heeft in deze film op mij een indruk gemaakt met een overtuigende serieuze rol. De jetlag en de vreemde Japanse cultuur zijn twee metaforen om aan te tonen hoe vervreemdend de moderne wereld kan zijn. Twee mensen die veel lijken te verschillen op het eerste zicht maar mekaar vinden dankzij de jetlag in Tokyo en ook beiden vervreemd zijn en niet meer weten hoe het verder moet in hun levens. Vrij veel mensen schijnen aanstoot te nemen aan de suggestie dat er een romance tussen de twee hoofdpersonages is. Het gaat in mijn ogen meer over hun vriendschap. Ook zegt men dat de naam Coppola de mensen naar de zalen zou brengen. Volgens mij vergeet men dat Francis Ford Coppola door critici al meer dan 20 jaar lang wordt verweten geen nieuwe geniale films gemaakt te hebben als de twee eerste Godfather films en Apocalypse Now. En wordt maar eens geboren als dochter van één van de bekendste filmregisseurs ooit, men verwacht van u dan ook telkens een meesterwerk en niets minder. Zeer mooie film met ook passende muziek.