Zoals al aangehaald hieronder: absoluut meesterwerk. Dirk Bogarde is onovertroffen, de muziek is prachtig, de setting is onvergetelijk, het onderwerp zet je aan het denken.

beetje saaie film eigenlijk; rechttoe - rechtaan verhaal zonder verassingen; beetje gemaakt allemaal, de situatie, de karakters; een van de archetypische franse praatfilms; ze praten over ouder worden, over vroeger; de cast is een reeks veertigers en vijftigers waarvan er 1 gaat sterven; de enig filmisch interessante shot is het begin van de film, een lange traveling door de gangen van een ziekenhuis; daarna gewoon weekendfilm-niveau; wel af en toe mooie muziek; allemaal verschrikkelijk cultureel correcte mensen ook.

nog niet zo lang geleden gezien op dvd, en die viel best mee: heel efficient verhaal, goed geacteerd, dé film over paranoia aangaande moorden op politici; is lange tijd verboden geweest, tot ergens in de jaren 80; wat mij ook bijbleef was dat hij zo "modern" overkomt. Misschien teveel naar "24" gekeken.

Wat een teleurstelling; het scenario is heeeel vergezocht; alles is zo buiten proportie dat je je totaal niet kan inleven in de personages, en dan heb ik het niét over die opsluiting, maar alles wat erop volgt, en zeker de ontknoping. De film zou over schuld, boete en loutering door fysiek lijden moeten gaan, maar komt gewoon belachelijk over. En hij kan echt wel filmen, wat blijkt uit de overgangen tussen verschillende scènes, en sommige scènes op zich. En ik houd wel van die Aziatische cinema, After Life, Zang Yimou films, Wong Karwei, Takeshi Kitano, Kurosawa, etc laat maar komen, maar dit is over the top.

Destijds de duurste film ooit gemaakt; met zeer veel figuranten en decors. Tijdloos verhaal over "tussen het hoofd en de handen moet het hart zijn". Probeer de originele versie te zien, niet de ingekleurde met muziek van Queen.