Met veel bombarie aangekondigd, de nieuwe film met Matthias Schoenaerts. Maar al die bombarie was meer dan gegrond. Audiard weet hoe hij een film moet maken, Schoenaerts en Cotillard weten hoe ze moeten acteren. Het resultaat is dan ook een indrukwekkend, bij momenten beklijvend schouwspel.

Ricky Gervais speelt een bijrolletje in Cemetery Junction, maar drukt als scenarist en regisseur een zeer grote stempel op het resultaat. Cemetery Junction is grappig, bij momenten hilarisch en soms - gezien de tranen van mijn gemalin - ontroerend. De acteurs blinken uit door hun acteersprestaties en hun gevoel voor timing. Een aanrader van formaat. Nu nog hopen dat de film ook in een ondertitelde versie de zalen haalt.

Van deze plot had elke andere Hollywoodscenarist een draak van een film gemaakt. Diablo Cody, met onder meer een verleden als stripper, heeft er echter een meesterwerk van gemaakt. Alleen al voor de dialogen moet je Juno zien en natuurlijk ook voor de onweerstaanbare Ellen Page. Laat die scenaristen nog wat staken, deel wat laptops uit aan strippers en misschien krijgen we binnenkort nog veel meer moois te zien.

Wat een vehikel: ongeloofwaardig, traag, voorspelbaar. Gibson heeft bewezen beter te kunnen, maar slaat hier de bal compleet mis.

Het misleiden van familieleden is een gegeven dat de laatste jaren in een reeks sterke films (Goodbye Lenin, Depuis qu'Otar est parti) komt opzetten. Dear Frankie schaart zich moeiteloos in dit rijtje. Sterke acteerprestaties, goeie humor en ondanks het verhaal geen moment melig of tranerig.