Absoluut één van de meest wonderlijke films die ik ooit heb gezien! Ik krijg hem gewoon niet uit mijn hoofd. In tegenstelling tot andere meningen vond ik de initiële verwarring die de film opwekt helemaal niet storend, integendeel, het impliceert van bij de start de onvatbaarheid van het leven en het lot. De muziek was prachtig, vooral de zwembadscene (met Otis Redding) en de begeleidende muziek bij de keuze tussen de ouders vond ik diep ontroerend. De film geeft een poëtisch beeld van het leven, bedekt met de mantel der melancholie vertrekkende vanuit de voetsporen van een klein jongetje wiens leven aan flarden wordt gescheurd wanneer hij een onmogelijke keuze moet maken. Het zijn die flarden die de film ondersteunen en absoluut verheffen tot een meesterwerk!