Nu "DOCVILLE" volop aan de gang is komen we even terug met deze grandiose "docu-thriller"... Deze fascinerende, hybride "thrillerdocumentaire" opende de "7th Orbit"-sectie op het recente Brussels International Fantastic Film Festival. Regisseur-scenarist Bart Layton scoorde met zijn pakkende prent al op diverse festivals zoals Sundance en ging zelfs lopen met een BAFTA. Deze op échte feiten gebaseerde elegante suspense transformeert zich druppelsgewijs en in een perfecte timing aan de verbaasde toeschouwer. Layton's "realiteitsfictie" manipuleert door een handige montage van feiten,archiefbeelden,getuigenissen en "imposter" Bourdin zelf op te voeren. Een unieke draaikolk van wat-wie-waar-hoe die je moet zien om het allemaal te geloven. Echt waar (?)...

Het was onze Mexicaanse vriend,Guillermo del Toro,die de opmerkelijk grimmig-virtuoze kortfilm('08) van Argentijn Andrés Muschietti opviel. Daar zit talent in moet ie gedacht hebben en produceerde prompt de homonieme langspeelfilm. Het werd een moderne, gothic horror die ondanks alle genreclichés boven de middelmaat uitsteekt. Tussen die typische schrikmomenten met een J-horrorluchtje ontdekken we toch wel een talentvol cineast die de nodige intense atmosfeer weet mee te geven. Ook de beheerste combinatie van licht, geluid( stilte) en camerawerk zijn een pluspunt voor deze old-school spookfilm. Uitstekende vertolkingen van een genuanceerde Jessica Chastain(leuk als would-be punkster)en de twee meisjes helpen flink mee om de toeschouwers de daver op het lijf te jagen. Ondanks een "Tim Burton"-melancholisch einde is deze "Mama" toch een bevredigende prent voor de liefhebbers. Deze sfeervolle film was ook te zien op de beruchte "Night" van het Brussels International Fantastic Film Festival...

Het Brussels International Fantastic Film Festival sloot waardig zijn deuren met een kleinood van het "monstre sacré" van de Koreaanse cinema, PARK Chan-Wook("Oldboy"-"Thirst"-"Tale of Two Sisters"). Zijn éérste Engelstalige is meteen raak qua sfeer, emoties en lyrische schoonheid. Het zorgvuldig uitgepuurde script is van Wentworth "Prison Break" Miller die duistere thriller, horror en psycho-drama tot een hecht geheel inmaakt. Ambiguiteit is hier troef in deze Hitchcockiaanse fabel(shuldig aan diens "Shadow of a Doubt")waar sex, moord en bloederige familierelaties fijntjes door elkaar lopen(de titel is dan ook een verwijzing naar de schrijver van "Dracula"). Toch blijft de kern hier een meticuleuse ontrafeling van de "coming-of-age" bij hoofdpersonage "India"(een alweer imponerende Mia Wasikowski)die zowel Nicole Kidman als Matthew Goode overtroeft. "Stoker"is een neo-gotische visuele parel waarbij geen enkel detail ontsnapt aan vaste cameraman Chung omgeven door de al even onirische klanken van Clint Mansell en Philip Glass. Macaber en vreemde prent waarbij Park de toeschouwer aan zijn eigen interpretatie overlaat van wat hij nu écht te zien krijgt. Een groots werk van een groots filmmaker...

Die Oscarshow was één grote patriottische vertoning en daar valt "Argo" zeker tussen. Het oerslechte Iran t.o.v. de brave,dappere Amerikaantjes druppelt gewoon van het scherm. Toegegeven, Affleck kent zijn klassiekers en kan regisseren en weet daardoor het allemaal netjes te "camoufleren" in een typische "seventies"-film. Eigenaardig toch dat ie die Oscar voor beste regie er niet bij kreeg. Het "chase"-einde is om dubbel te gaan, realistisch? Nou moe:) "Gone Baby Gone" blijft nog altijd zijn beste en niet toevallig was hij daar niet als acteur in te zien want Affleck zal altijd wel z'n "Gigli"-ticje meedragen. De kritiek hierboven is dus enorm fel overdreven, maar die DVD moet nu eenmaal verkopen...niet?

Een op het éérste zicht ietwat klassieke, romantische sci-fi van de Argentijn Juan Solanas(script+regie)waar niet alleen de "spiegelplaneten"-premisse uniek is maar ook het concept veel dieper gaat dan het banale werk. Vooral de verbluffende fotografie en oogverblindende visuals uit Pierre Gill's trukendoos maken dit een festijn net als het lonken naar Gilliam("Brazil") en Niccol ("Gattaca"). De allegorie over de uitbuiting van arme door rijke landen én klassenstrijd is echter niet krachtig genoeg om de prent nog hoger te hijsen tot bij de allerbeste in het genre. Spijtig, want Kirsten Dunst(ach..."Melancholia")en Jim Sturgess staan best wel aardig te acteren. Blijft een intrigerende parabool met een unieke look die op het Brussels International Fantastic Film Festival enorm veel bijval kreeg. Een "tussen-twee-werelden" die echter wel blijft spelen na de visie als je wil meespelen natuurlijk...