Een meer dan geslaagde verfilming van het gelaagde werk van Alan Moore. Zack Snyder behoudt de geest van het werk en maakt er geen zielloos actiespectakel van, maar kijkt ook in de psychologische diepten van de personages. Hierdoor is dit waarschijnlijk een van de enige films gebaseerd op het werk van Alan Moore - die ook "From Hell", "League of Extraordinary Gentlemen", etc... op zijn naam heeft staan - dat het origineel werkelijk eer aan doet. Het enige nadeel is dat er zoveel rijkdom op je afkomt dat de kijker die niet bekend is met het werk overdonderd kan zijn. Dit is geen film voor wie een snelle hap gedachteloos entertainment wil à la "Fantastic Four" of "Spiderman". Dit is zoveel meer en graaft dieper dan de glamour van de superheld. Absolute klasse!

Ik kan me alleen maar aansluiten bij de lovende reacties. De cast speelt zich de ziel uit het lijf en het verhaal zit ingenieus in elkaar. De onverwachte wendingen volgen elkaar op en de strakke stijl zit deze film als gegoten. Eén enkel minpunt die de film een punt kost: je kan als kijker niet meedenken, want je wordt bewust op het verkeerde been gezet met foute info... Klasse! en meer van dat.

Absoluut verdiende winnaar van elke Oscar die hij heeft weggekaapt. In tegenstelling tot wat wel eens gezegd wordt, heeft deze film in het geheel niets met Bollywood (zingen, dansen en schreeuwerig geklede personages) te maken, buiten het feit dat 99% van cast & crew Indisch is. Het verhaal mag dan al bekend zijn, de manier waarop het verteld wordt mag meesterlijk genoemd worden. De enorme vaart die Boyle erachter zet, samen met de naadloos in elkaar vloeiende verhaallijnen, maken hiervan een terechte winnaar. De werkelijkheid die wordt neergezet is volledig plausibel. Ondanks de vaak harde beelden, is dit toch een feel-good film die nooit te klef overkomt, door de realiteitszin van het personage Latika (oogverblindende Freida Pinto) en het feit dat we allemaal wel eens durven dromen.

Mickey Rourke speelt een op zijn lijf geschreven rol in deze prent over een man die alles kwijt is en een laatste poging doet om uit de eenzaamheid te breken. De acteerprestatie kan groots genoemd worden (al is het maar de vraag of Rourke niet gewoon zichzelf speelt), toch is het verhaal dat minder. Het naturalisme/realisme van mensen die wanhopig met hun bestaan worstelen (no pun intended) is niet zo aan mij besteed. Toch blijft dit drama kleven.

Het BIFFF gaf ons de kans deze prent hier al te zien. Met redelijk hooggespannen verwachtingen (zeker na The Descent en zijn psychologisch sterke hoofdpersonages) kwamen we eerder bedrogen uit. Toegegeven: De uitzinnige waanzin spat van het scherm en is een lust voor het oog. De soundtrack ondersteunt en het is af en toe lachen geblazen met de absurditeit van het geheel. Toch is het lang niet altijd grappig. Neil Marshall laat zien dat hij ook met grote budgetten om kan en er mooie explosies uit kan persen, maar deze maal is het script ontbrekende (knip en plakwerk) en zijn de personages leger dan een vat na een wilde studentenfuif. Het resultaat is ondanks het lawaai en de lichtshow een zielloos geheel. Als fan van het genre had ik veel meer verwacht, maar misschien leg ik de lat te hoog.