FT1ST

FT1ST
  • Lid sinds 23/08/2006
  • Aantal recensies : 475
gepubliceerd op 24 juli 2014
Onderhoudende, misschien zelfs net iets te serieuze atypische (romantische?) komedie, waarin Carell voor een keer eens iets meer laat zien dan gewoon de onnozelaar uit te hangen. De chemie tussen hem en Trish(C.Keener) geven het genoeg sprankel, en de puberale humor van o.a. Cal(Seth Rogen) maken het een zeer amerikaanse komedie, maar waar je je geen buil aan zal vallen...

gepubliceerd op 26 juni 2014
Net zoals 'The Descendants' of 'Little Miss Sunshine' krijg je hier van zeemzoete tot wrange volwassenen versus hun adolescente kinderen situaties. De 14-jarige Duncan(Liam James) komt zo terecht in een dysfunctioneel reisgezelschap, en vlucht dan maar naar het lokale waterpretpark onder leiding van de sublieme Sam Rockwell. Toni Collete schittert eveneens als de ontdane moeder die uiteindelijk kiest voor het belangrijkste.

gepubliceerd op 26 juni 2014
Polanski gepijnigde kijk op de wereld komt hier lekker hard maar altijd grappig binnen. Sinds de (halve) wereld hem heeft uitgespuwd, kon hij 'klein' opnieuw beginnen. Zelf een halve gevangene op dat moment, herschreef hij een toneelstuk tot deze zinderende dialoog-voor-vier. Hoe hij de kijker telkens een andere kant van de personages toont, hoe sympathie en antipathie, begrip en frustratie weer telkens de overhand nemen. Zeer de moeite.

gepubliceerd op 26 juni 2014
Of nog maar eens een doorslagje van 'Scream', 'Final Destination', 'The Ring', 'The Grudge' of 'Dark Water', iemand? Neem dan overal een hapje uit en voeg het toe aan 'Chakushin ari' (uit 2003 alweer vann grootmeester Takashi Miike). Wie schrikt er nog van deze van 1 km ver aangekondigde overlijdens, de getormenteerde zielen in creepy huizen en die steeds maar rinkelende telefoons?

gepubliceerd op 11 juni 2014
Zeer knap, in neo-retro stijl verfilmd grieks drama waarin de dingen die fout gaan, in een keer ook heel erg fout gaan. Lumet verknipt het zo dat je telkens een hoofdpersonages én zijn/haar achterliggende reden er bij krijgt. De ons veel te vroeg ontvallen Seymour Hoffman(Andy) blijkt als een vulkaan op ontploffen te staan, Ethan Hawke(Hank) als zijn kleine broertje is hopeloos en neurotisch, maar dan op een goeie manier. En dat Marisa Tomei(43!) in bloedvorm is (zelfde periode als 'The Wrestler') ziet zelfs een blinde. De repeterende en spookachtige score van kunstenaar Carter Burwell (huis-componist vd Coens) onderstreept knap hoe de broers zich onvermijdelijk naar hun ondergang slepen. Good old Albert Finney maakt het zaakje (letterlijk en figuurlijk) helemaal af. Toppertje.

Inschrijven voor de nieuwsbrief

Volg Cinebel