Ik heb eerst de film gezien en dan het boek gelezen, maar ik had het beter omgekeerd gedaan, want sommige details uit de film begreep ik beter na ik het boek gelezen had. Ik vond de film wel beter van het boek, want door de gebeurtenissen te kunnen zien, kan men zich beter in Ben’s plaats inbeelden en voelen wat hij meemaakt. Het komt misschien ook omdat ik veel liever films kijk dan boeken lees. De overeenkomsten die me opvielen zijn het verhaal op zich, de karaktertrekken van de personage, hoe Ben zich voelt, de sfeer en waar het verhaal zich afpeelt. Er zijn ook wel veel verschillen met de film en het boek. In de film is het een andere game dat Ben speelt, hebben ze andere schuilnamen op de chat en in het boek wordt hij ook veel lelijker beschreven of hoe hij in de film is. In het boek wordt er ook veel meer gerijmd, waardoor het soms meer emotioneler is. Het grootste verschil zit in de opgezette begrafenis. In het boek filmen ze hoe Ben van een veerboot springt. Het lijkt op zelfmoord maar in werkelijkheid wordt hij opgevangen op het dek eronder. Dat filmpje wordt het bewijs van zijn dood. In het boek filmen ze het niet en doen ze gewoon alsof hij zelfmoord pleegde. Verder zijn het kleine details die verschillen. In de film vind ik het de verschillen wel verbeteringen op het verhaal in het boek. In de film had ik wel het gevoel meer over het meisje te weten te komen. In het boek voelde ze meer als een mysterieus, diepzinnig persoon. In de film vond ik het een lief, grappig en sociaal meisje. Er is bijvoorbeeld ook een scène in het park in de film die niet voorkomt in het boek. Als Ben ‘tript’ van de xtc-pil die ze hem dwongen te nemen, hallucineert hij dat hij zijn meisje ziet en kust. Het is wel een goeie scène, want het is als een mooie droom. Ik denk dat het de bedoeling van de regisseur was dat je mensen die anders zijn, in dit geval autistisch, niet moet pesten. Het lijkt allemaal op het eerste gezicht onschuldig en grappig, maar men toont goed hoe erg het wel is en hoe je leven erdoor een hel kan worden. Ook denk ik dat hij wil tonen dat zelfmoord geen oplossing is en dat je het leven positief kunt veranderen (hier door het meisje). Ik vind zelf dat de regisseur zijn doel wel heeft bereikt.