Deze film is z'n oscarnominatie zeker waard! Toch is het de titel 'beste Vlaamse film ooit' niet meteen voor deze film, naar mijn mening is die titel weggelegd voor 'Dagen zonder lief', de vorige van Felix Van Groeningen. 'De helaasheid der dingen' is een heel mooie, en beklijvende prent, waar je bij momenten zéér dicht op de huid van de acteurs zit.

Knappe film, zeer afgemeten, heeft een kille look, wat uitstekend bij het scenario past. De revelatie van deze film is Matthias Schoenaerts, die in de scène met de prostituee een knap staaltje acteerwerk aflevert. Net wanneer je denkt dat de film gedaan is, wordt er een nieuwe laag aangesneden, terwijl de film toch blijft boeien. Een van de betere Vlaamse films, de beste van dit jaar.

Over waar ik recensies lees over deze film, wordt er met de sterren gesmeten. Ook won deze film de gouden palm in Cannes. Waarom hoor ik dan van iedereen, die de film gezien heeft, dat hij het echt niet waard is? Ik ging zelf naar de film kijken, en begreep deze mensen meteen. De film is langdradig, er zit heel veel dialoog in, en tegelijk ook zeer weinig vaart. Op ogenblikken waarop de meeste regisseurs zouden inpikken, wordt dit niet gedaan. De film schets wel een (tamelijk) realistisch portret van een klas 15-jarigen (ik kan het weten, ik ben er zelf 1) van tegenwoordig. De conclusie voor mij is een 6 op 10.

Niet de beste film die ik ooit gezien heb, meer voer voor psychologen... Toch vind ik de film op sommige momenten interessant, het is fascinerend om de mensen al discussiërend met elkaar in de clinch zien te gaan. De opdracht van de atoomschuilkelder moest ik vorig jaar doen tijdens de lessen Nederlands, en ik vond dat het antwoord van de ene vrouw zeer voor de hand lag, maar daarom net zo goed was. Geen al te grote aanrader deze film, een 6/10

Deze film heb ik gezien met het hele gezin, en zo hoort het ook. Een mooie prent, met (tamelijk) goede humor, misschien nog meer naar ouderen dan naar jongeren gericht. Wel jammer dat in de ondertiteling vele (taal)grappen verloren gaan, als je Frans kan is de film dubbel zo leuk. "Eindelijk weer een komische film van Franse bodem, na het gat dat Louis de Funes achter zich liet", zou je denken, maar toch reikt deze film nog niet aan de enkels van La Gendarme.