|
| |
|
| |
|
|
|
|
 |
 |
|
 |
|
| |
|
|
|
|
|
|
gezien door marCCo, 41 jaar, gepost op 28/02/2010 - quotering: 2/10 -  |
|
En ook dit was voor mij een absolute teleurstelling, na twee weergaloze pareltjes op rij , vonden de Coens het blijkbaar tijd om de poten van hun populariteit onderuit te halen en met "A serious man" slagen ze daar met brio in ! Dialogen een Coen-film onwaardig, humor (nou...) die absoluut niet werkt, een vrij beteuterd kransje acteurs en een banaal verhaaltje. Shame on you, Joel en Ethan ! |
|
|
|
| gezien door palawan, 50 jaar, gepost op 21/02/2010 - quotering: 1/10 - |
|
De Coen brothers stellen teleur. Voor niet ingewijden in de joodse religie is deze film saai, vervelend, humorloos. Een echte tegenvaller. |
|
|
|
| gezien door tomvds, 40 jaar, gepost op 21/02/2010 - quotering: 9/10 - |
|
De film begint met een scene: een joodse man komt thuis bij zijn joodse vrouw en zegt dat een man hem heeft geholpen onderweg en dat hij hem heeft uitgenodigd, het is trouwens een kennis. De vrouw zegt dat de man waarvan hij spreekt reeds overleden is en dat hij dat zou moeten weten. De bewuste man komt binnen. Volgens de vrouw is de man een dybbuk (spook van een overledene die onheil brengt) en steekt hem vervolgens in het hart zonder aarzeling. De echtgenoot van de vrouw is in paniek zijn wereld stort ineen ; "morgen zullen ze man dood terugvinden en alles is verloren!". De vrouw zegt: "van dat kwaad zijn we verlost". Dit is de menselijke variant van Shrödingers Cat (een gedachte experiment in de quantumphysica dat verder in de film aan de orde is). Is de kat dood dan wel levend? Voor het koppel van hierboven: Is hun leven tengronde gericht dan wel gered door de dodelijke steek van de vrouw? Dezelfde situatie maar wat een verschil in hun respectievelijke hoofden; extremer kan niet : levend/dood. Wat is het NU? Heeft de jongste rabbi dan toch gelijk als hij zegt dat het allemaal een kwestie van perspectief is? Zo komen in deze film steeds weer opnieuw situaties voor waarbij het lijkt dat de kat inderdaad dood is; Maar wat eerst onheil lijkt veranderd gaandeweg, tot er weer een groter onheil aan de horizon opdaagt. Dit wordt nog het beste verbeeld op het einde waar de bully van het zoontje van de hoofdfiguur in beeld verschijnt; Eindelijk heeft de zoon geld om hem af te betalen en zijn nachtmerrie zal over zijn. Hij roept hem ... de bully kijkt onverschillig om, de camera draait en een machtig onweer verschijnt aan de horizon. Idem voor de vader die op het einde weer alles voor elkaar heeft, zo lijkt het ... dan krijgt hij een telefoontjes van zijn dokter dat hij best eens pesoonlijk langskomt om de rôntgenfoto's van zijn longen eens te bespreken ... ; maar weerom je weet het nooit! Is de kat dood of is ze levend? Je weet nooit hoe het verder gaat ... Vandaar de wijsheid aan het begin van de film, het gezegde dat verschijnt: "Meet all the things that happen to you in your life with simplicity"
Die bully in je jeugd, weet je nog?, en met wat je nu weet , was het al die drama waard? Maar zoals steeds: "je weet niet wat je hebt , tot je het kwijt bent". De film lijkt te zeggen geniet van dit moment zolang je leeft; de meeste bedreigingen spelen af in je fantasie (is dat kat dood /levend). Op een dag krijg je inderdaad dat laatste (fatale) nieuws en dan zul je gewenst hebben dat je genoot , ja zelfs van die lege parking waar de rabbi het over heeft. Beter alles te ontmoeten met eenvoud dan steeds bij elke dreiging en wending die het leven neemt je hoofd te draaien in paniek afvragend of de kat nu dood danwel levend is; of je had al evengoed dood kunnen zijn. |
|
|
|
| gezien door Tijdlezer, 40 jaar, gepost op 19/02/2010 - quotering: 5/10 - |
|
De man had genoeg territoriumdrift voor zijn tuin maar niet voor zijn familie. Zo'n iemand moeten ze op aarde nog vinden. Weinig realistisch dus, toch als de kijker zelf een familie heeft. Script lijkt te vaak herkauwd, tot er een cake uit de oven komt die nog goed smaakt, maar vrij los aan elkaar hangt. |
|
|
|
| gezien door Paul, 52 jaar, gepost op 11/02/2010 - quotering: 9/10 - |
|
joods amerika jaren zestig ... de oude en de nieuwe wereld ... een gezin leiden , lijden onder een gezin ... sublieme schets , sprekende karakterkoppen ... clash of cultures .... twas een koreaan ... die chinees ... wiskunde lost niet alles op ... 9 |
|
|
|
| gezien door anneke, 33 jaar, gepost op 27/01/2010 - quotering: 8/10 - |
|
Meer ingetogen dan we van hen gewend zijn, maar heerlijk gebracht... een pareltje! |
|
|
|
| gezien door Filmliefhebber, 31 jaar, gepost op 27/01/2010 - quotering: 8/10 - |
|
Met "No Country for Old Men" hadden de broers al aangetoond om terug te keren naar hun roots: minder visuele humor, donkere verhalen en subtielere humor. Met A Serious Man gaan ze veel verder in die richting,... Het is een film die je moet laten bezinken omdat de humor heel subtiel is, zit verscholen in details, dubbele bodems die geleidelijk aan naar boven komen,... Een film voor het grote publiek? neen niet echt, dan moet je eerder naar The Big Lebowski of Burn After Reading gaan kijken waarin veel meer visuele humor was.
Dit is één voor de die hard-fans van de broers Coen. Ik heb er alvast van genoten (één van mijn favoriete elementen in de film: scènes met de chinees ) |
|
|
|
| gezien door winnetou, 51 jaar, gepost op 24/01/2010 - quotering: 1/10 - |
|
Ik denk niet dat er één film is van de Coens die ik niét heb gezien. Wel, deze "A Serious Man" is zonder twijfel de àller-allerslechtste uit de rij. Nog erger dan "Brother..." ! Het is allemaal oersaai, flauw, en altijd méér "van hetzelfde". Ik moet hier helaas zeggen : blijf hier zover mogelijk van weg.
WORDEN er eigenlijk nog goeie films gemaakt ? De beste die ik laatste maanden zag waren allemaal op dvd omdat ik niet meer de moeite wil nemen om naar de bioscoop te gaan. Het is toch altijd een ontgoocheling méér ! |
|
|
|
| gezien door LDC/NEO, 54 jaar, gepost op 05/01/2010 - quotering: 9/10 - |
|
"Allemaal de schuld van die dybbuk" zou Woody Allen zeggen nu de Coens zowat z'n vaarwater binnenduiken met hun meest persoonlijke kroniek ooit. Volgepropt met autobiografische elementen steekt deze melancholisch-zwarte fabel de draak met een resem oer-yiddische thema's, zowel menselijk als spiritueel. De subtiel, gesofisticeerde regie-aanpak vol grimmige dubbele bodems steekt als een dolle horde wespen. "A Serious Man" mag dan een hermetische prent zijn die de grote massa minder zal aanspreken, zoals ook Allen met "Whatever Works", toch blijft de liefdevolle handtekening voor het filmmaken van de broertjes duidelijk zichtbaar. Er is de weergaloze bende nobele "onbekenden" met hun pittig gekruide akteernummertjes. Lijsttrekker van deze Jefferson Airplane-"treurzang" is een uitmuntende Michael Stuhlbarg als de eeuwig (verdoemde?) naar antwoorden zoekende jood..."Why me?". Zoals gebruikelijk zorgen Carter Burwell en Roger Deakins respektievelijk voor een virtuoze soundtrack en de innemende beeldjes. Deze zwartgallige zedenkomedie past perfekt in "the best of" van de Coens(waar blijven ze het toch halen?) en is dan ook een verplicht nummer voor de talloze fans. Meedogenloze aanrader. |
|
|
|
|
|
|
 |
|
 |
|
|
|
|
| |
|
|
|
.gif){kind=small}
Geef uw mening over deze film
Zich inschrijven
