Deze film ben ik een paar jaar geleden gaan zien in de bioscoop ; toen ik het nog de moeite vond om veel tijd & moeite te investeren in films. Intussen ben ik een stuk wijzer geworden omdat de filmbesprekingen, waar ze ons langs alle kanten mee om de oren slaan, er steeds vaker "naast" zijn. Ge kunt geen tijdschrift of krant openslaan of er is wel een "filmhoekje". En met meningen is het zoals met auto's : iederéén heeft er wel eentje. Ge moet er daarom zelfs niéts van afweten, sterker zelfs : waarschijnlijk is dat een voordeel om tegen betaling filmrecensies te kunnen spuien. Writers block, maar op 1-2-3 heb je, mits nog wat foto's, 2-3-4 lege bladzijden gevuld. En op die manier kan er weer een bladzijde of 2 reklame worden verkocht. Hoe is het zover kunnen komen ? Dit was een degelijke goeie film, al is het natuurlijk wel bijzonder onwaarschijnlijk dat hij die éne liefhebber/kenner tegen het lijf loopt hé. Maar kom, anders hadden we niet eens een film, hahaha !

Net zoals Der untergang vond ik dit ook weer een parel van een oorlogsfilm. Deze film volgt de strijd van een Joodse pianist (Adrien Brody) die zich probeert te verschuilen voor de Nazi's die alle joden uit Polen willen en hen op treinen zetten naar de "werkkampen". Een film die met momenten wel schokkende beelden laat zien,maar dat geeft de film nu eenmaal overtuigingskracht. Als je zoals ik geinterigeerd bent in films over WOII,dan mag deze zeker niet mankeren in je verzameling.

wat mij bijblijft is hoe toevallig het allemaal gebeurd is, door het oog van de naald... en de scènes op het einde van de film.

Hyperrealistische en - voor Polanski normen - vrij stylistische verfilming van het leven van Szpilman. Enkel qua thema te vergelijken met Schindler's List; The Pianist is immers duidelijk Europese cinema, het behoeft geen Hollywood-trucs om de tranen of de (eventuele)helden in de verf te zetten. Vooral de evolutie van de karakters is fantastisch : de naiviteit, het geloof in het goede vd mens (zeker na het BBC-bericht dat bevestigt dat Frankrijk en Engeland aan Duitsland de oorlog verklaren), wordt gruwelijk aan scherven geslagen wanneer de ratsoeneringen, executies en deportaties elkaar razendsnel opvolgen. Ook werd de verwoesting van Warschau en de spookachtige eenzaamheid nooit zo scherp weergegeven.Een verdiende grootste onderscheiding voor film, regisseur en hoofdrolspeler (Brody is excellent!)Enkel: het had natuurlijk net dat tikkeltje echter geweest in de Duitse en Poolse taal....

geweldig ontroerend vooral de schitterende muziek gespeeld in die kamer bij die duitser in de puinhopen, helemaal perfect. Tranen met tuiten gehuild!