Zoals al aangehaald hieronder: absoluut meesterwerk. Dirk Bogarde is onovertroffen, de muziek is prachtig, de setting is onvergetelijk, het onderwerp zet je aan het denken.

Buiten categorie de mooiste film allertijden. Een conflict tussen intellect en gevoel, jeugd en verval, schoonheid en zieke aftakkeling, droom en werkelijkheid. Kortom het leven zoals het is. En dat in beelden die de dezelfde traagheid van het leven hebben. En la codition humaine zo diepgaand illustreren. En toch een puur sprookje oproepen. De muziek brengt alles op een allerhoogst niveau. Een film die je bij de keel grijpt en waarna het leven anders is. Ik bleef perplex achter met hetzelfde gevoel als na Apocalyps now van Coppola. The horror die leven heet.En je doet verlangen naar de eeuwige zee.

Totaal overroepen en verouderde film. Tijdens de zeldzame momenten dat ik niet indommelde, zat ik gewoon gedegouteerd toe te kijken. Zelden zo naar de aftiteling gesmacht.

Absoluut meesterwerk; Visconti's indringende en vaak virtuoze cameravoering 'vertelt' een originele en toch getrouwe transformatie van de roman van Mann; vorm en inhoud dekken elkaar volkomen en versterken elkaar; Bogarde zonder tics, Mahler als onverwacht componist van filmmuziek én als onderwerp van een film. Eén van de zeldzame films die je aan het denken zetten. Haast subversief dus!