Bijna 25 jaar na datum, en nog niets aan relevantie ingeboet, het is weinigen gegeven. Gordon Gekko, de Bernie Madoff van de 80s eigenlijk, is niets anders dan het Serpent in de Tuin van Eden, alwaar de onschuldige Bud Fox (Ch. Sheen) niet kan weerstaan aan de verleiding. Hebzucht als leidraad in je leven, oorlogsretoriek in de dagelijkse omgang met je medemens: dit is wat er nu anno 2011 opnieuw aan het gebeuren is, toch? Geflipte beurzen, wijzende vingers, dreigende troepenbewegingen, wereldwijd. Ook bij de release zat Oliver Stone er knàl óp: de Dow Jones-crash op Zwarte Maandag - 19 oct 1987 - viel zowat simultaan met de post-productie van deze klassieker. Vinger aan de pols heet zoiets. Douglas (oververdiende Oscar trouwens) speelt de rest losweg van het scherm, hij IS Gekko. Martin Sheen als Het Ethische Geweten krijgt zijn zoon net op tijd uit het wespennest, maar een happy end, neen dat niet. En dan die ijskoude 80s sound van Byrne en Eno, brrr... iljant toch ook... (tip aan mezelf: 'Bright Lights, Big City' uit '88 opsnorren)

"Greed is good".. knappe film, ook nu nog. Alleen het einde is een beetje vreemd. Onze held wordt plots anti held? Hoezo, greed was bad?

Oliver Stone voert ons mee achter de schermen van het beursleven in New York en laat ons kennismaken met ondermeer Gordon Gekko, schitterend vertolkt door Micheal Douglas en terecht beloond met een oscar. Jij kan zo het plezier aflezen op het gezicht van Michael Douglas. Het onderwerp doet misschien anders vermoeden, maar dankzij de strakke regie verveelt deze prent op geen enkel moment al dient er onmiddelijk aan toegevoegd te worden dat het scenario allesbehalve origineel kan genoemd worden.