Het is waar dat het met het tempo niet altijd even snor zit in deze Anniversary Party. Je vraagt je in het begin ook voortdurend af of ze het nu echt allemaal zo serieus menen als het lijkt, en of er niet al te veel inside jokes ingekropen zijn die het voor iemand die zich niet in Hollywoodkringen begeeft een beetje al te obscuur maken. Maar alles bij elkaar blijft The Anniversary Party op de één of andere manier toch boeien, omwille van de kleurrijke personages vooral. De saaie buren zijn zowaar nog het leukst om naar te kijken, en de scène met de toasts (incl. een paar 'embarrasssing confessions') is de sterkste uit de hele film. Een beetje onevenwichtig, maar toch niet slecht.

De anniversary party, met een plot dat u gemakkelijk met wat vrienden op een vrije zondagnaddig had kunnen bijeenschrijven (hoewel), is een film waarbij de makers hebben verzuimd keuzes te maken. Ze willen komische situaties, maar ook volbloed drama; ze willen herkenbare typetjes, maar ook uitgewerkte karakters; en vooral willen ze een lijst klinkende namen combineren met spetterende akteerprestaties. Jammer, zeer jammer zelfs, want de bij momenten zeer mooi geschetste situaties worden doorspekt met ongeloofwaardige emoties en conversaties. Als het dan toch een tijdje lekker loopt, sluipen plots de mindere vondsten uit de zondagnamiddag het plot in en verliest de film al zijn vaart.