La Pianiste

Land:
  • Frankrijk
Genre:
  • Drama
Publiek: 16+
Jaar: 2001
Release: 05/09/2001
Duur: 2u10
Synopsis : De vijfendertig jarige Erika is pianolerares aan het conservatorium te Wenen. Ze leeft met haar dominante moeder. Erika's seksualiteit is gebaseerd op voyeurisme en zelfverminking. In het geheim gaat ze naar peep-shows, pornocinema en al hetgeen Wenen te bieden heeft aan louche plaatsen. Maar op een dag, begint ze een verhouding met een van haar leerlingen...
  • /10 U moet aangemeld zijn om een rating te geven
    7.0/10 10 Ratings - 9 Recensies

Foto van de film La Pianiste

Mening van de communityvan de film La Pianiste

U moet ingelogd zijn om een recensie te kunnen toevoegen Maak een account aan
gepubliceerd op 6 juni 2008
Deze film vandaag voor de 2e keer gezien. De 1e Keer blijkbaar nagelaten om er hier iets over te schrijven. Misschien gewoon té verbouwereerd...? Wel, het weze hierbij rechtgezet : DIT IS WERELDCINEMA ! Van het meest beklijvende dat je OOIT kunt zien. HULDE ! En Mevrouw de pianiste : er is niets, maar dan ook AB-SO-LUUT NIETS verkeerd met je ; homo ludens ! Ook hieronder zie ik laatdunkende commentaren. Om het cru uit te drukken : je moet natuurlijk wat maturiteit hebben om dit soort films te kùnnen bekijken. Ik zou zeggen : vanaf 40 : EEN MUST !! Zonder de minste twijfel : 10/10.

gepubliceerd op 1 januari 2006
Onlangs opnieuw op tv gezien en zelfs op het kleine scherm blijft dit ontzettend pakkende cinema hoor. Huppert is adembenemend in deze schitterend provocatieve prent. Een absolute,tijdloze wereldfilm !

gepubliceerd op 14 mei 2002
het was wel degelijk schubert, nick. niet de saaie burgervader schumann.

gepubliceerd op 3 april 2002
Fantastische film waarin de sadomasochistische muziek van schönberg mooi samen gaat met een klinisch quasi perferct weergave van wat perversie eigenlijk is.

gepubliceerd op 7 maart 2002
Een ongelooflijke vertolking van Huppert (kan die eigenlijk slecht acteren??)houdt deze middelmatige adaptatie overeind. Fijn ook om Girardot eens een serieuze rol te zien spelen, en ze doet het meer dan verdienstelijk (terechte César, vind ik). Het verhaal walgelijk noemen is de symboliek compleet missen. De roman is een bittere allegorie over de zelfhaat van de Oostenrijkers die hen leidt tot de meest vreemde politieke opstoten en idiote kultuuropvattingen. Een beetje een frigide pianiste die zichzelf onderschat en aan zelfverminking doet dus. Het einde is typisch Jelinek: uiterlijk gebeurt er niets, innerlijk bereikt het personage een dialectische rust (onderwerping - dominantie - evenwicht). Haneke zelf mist (weeral - zie ook Benny's Video en soortgelijke fims) de bal wanneer het om psychologisch inzicht gaat. Had beer gekund, maar is ongetwijfeld zijn beste film tot hiertoe. PS: sinds wanneer is Schubert de saaie burgervader krankzinnig?? Ik denk dat U Schumann bedoelt.

Delen

Volg Cinebel