elke keer ik de film zie, ontdek is steeds meer details! een van de mooiste films ooit als je't mij vraagt

Amelie Poulain is echt een keigoeie film!! Gewoon de max!! Een van de beste films die ik ken!

zalig, de max

Ik vond het een goede film, af en toe een beetje vreemd.

In 1991 maakte Jean-Pierre Jeunet reeds indruk met zijn film ‘Delicatessen'. In 1997 echter ontgoochelde de cineast de wereld zwaar toen zijn film ‘Alien: Resurrection" in de filmzalen verscheen. Recent nog, in het jaar 2004 leverde hij ‘Un Long Dimanche De Fiançailles' af, maar zijn onbestreden chef d'oeuvre maakte hij kenbaar aan de wereld in 2001. Toen verraste Jeunet vriend en vijand met ‘Le Fabuleux Destin d'Amelie Poulain'. De titel is geweldig geschikt om je Franse tongval op te oefenen. Het is echt leuk om deze titel ettelijke malen na elkaar te zeggen, maar diegenen onder ons die geen kennis van het Frans hebben vonden dit vrij vervelend. Daarom heeft de film de verkorte titel ‘Amelie' met zich meegekregen of zelfs de alternatieve titel ‘Amelie from Montmarte'. We bevinden ons in het hedendaagse Parijs, meerbepaald in de wijk die bruist van de romantiek, Montmartre. Het verhaal speelt zich af rond één hoofdpersonage: Amelie Poulain. Amelie heeft niet bepaald een gelukkige jeugd gehad: ze heeft een gebrek aan sociaal contact ervaren doordat ze niet naar school kon gaan. De oorzaak? Een ziekte die ze niet had. Door het tekort aan sociaal contact heeft Amelie een zeer uitgebreide fantasie. Amelie verloor haar moeder op jonge leeftijd doordat ze verpletterd werd door een vrouw die het leven beu was. Op een dag vindt Amelie een sigarendoosje met spulletjes die toebehoorden aan een kind dat ooit in een ver verleden, zo'n veertigjaar terg in de tijd, in de flat heeft gewoond waar Amelie nu woont. Ze besluit om de eigenaar op te sporen om hem gelukkig te maken. Wanneer dit ook effectief het beoogde resultaat heeft, besluit Amelie om haar leven te wijden aan het gelukkig maken van mensen. Daarbij vergeet ze echter wel om zichzelf gelukkig te maken. Wanneer ze verliefd wordt, zet een oude schilder haar aan het denken. Op het eerste zicht een weinig bijzonder liefdesverhaal en dat is ook zo. Maar de andere elementen in de film zorgen voor een aparte ervaring. De film zit vol met surrealistische en esthetisch geniale vondsten. Zo heb je bijvoorbeeld de geweldige introductie. Daarin wordt, met duidelijk oog voor detail, welke gebeurtenissen zich voordoen op hetzelfde moment. Ook worden de mensen uit Amelies omgeving, met hun vreemde trekjes, aan ons voorgesteld. Er wordt ons op een enorm originele manier verteld waar deze personen van houden en wat ze verachten. Verder is het een echte feel good-movie. De felle, vrolijke kleuren en de enorme dosis aan fantasie dragen hier zeker tot bij, maar ook het, in de film, steeds zonnige Parijs en natuurlijk ook de ontwapenende grote ogen en de brede glimlach van een uitstekend gecaste Audrey Tautou. Je voelt je echt vrolijk na het bekijken van deze film. Een veel geuite kritiek op de film is dat het leven in deze film wat té vrolijk zou worden voorgesteld. En natuurlijk is het Parijs dat we hier zien niet het échte Parijs, maar dat is ook helemaal niet de bedoeling. Het echte Parijs is enerzijds een stad rijk aan historisch belangrijke gebouwen, een stad met een schat aan cultuur. Maar anderzijds is het Parijs dat we kennen er spijtig genoeg ook een van buitenwijken, armoede, sociaal en moreel verval, geweld en werkloosheid. Dit is net de kant van Parijs die Jeunet ons wil doen vergeten met ‘Le Fabuleux Destin d'Amelie Poulain'. Hij wil de cynici even wijzen op de leuke kant van het leven. Mensen die de andere en ruwe kant van Parijs willen zien, raad ik ‘La Haine' aan, geregisseerd door Mathieu Kassovitz, jawel de tegenspeler van Amelie. Yann Tiersen zorgde voor de prachtige, sfeervolle en typisch Franse muziek. Niemand zal er moeite mee hebben om de accordeon te linken met Parijs. Yann Tiersen is dus overduidelijk geslaagd in zijn taak en heeft een geweldige soundtrack afgeleverd. ‘Le Fabuleux Destin d'Amelie Poulain' werd door iedereen, inclusief de Amerikanen die een grondige hekel hebben aan ondertiteling, enthousiast onthaald. De film werd genomineerd voor 5 Oscars en won de European Film Award voor Beste Film en Beste Regie. De boodschap aan het einde van de film is geen boodschap met een enorm gewicht. Er wordt ons gewoon verteld dat we het beste moeten proberen te maken van ons liefde, dat we op bepaalde momenten keuzes zullen moeten maken die misschien wel de rest van onze levensloop bepalen, maar dat je die keuzes ook moet durven maken voor het te laat is. Iedereen die eens verliefd geweest is weet waar ik over praat. De stap zetten om je liefde te bekennen tegen je grote liefde, is vaak niet zo eenvoudig. De angst om gekwetst te worden is vaak groter. Na het bekijken van ‘Le Fabuleux Destin d'Amelie Poulain zal deze stap misschien al iets gemakkelijker worden...