Chique gefilmd ontspanningsfilmpje. Fincher is één van de weinige die van een dergelijk plot een boeiende film kan maken. Toch misschien wat kieskeuriger de volgende keer.

Goede thriller, een film waar je even alles vergeet

Het lijkt wel alsof David Fincher bewust voor het Star Trek effect gaat: films nr.2 en 4 van de man zijn schitterend, 1-3-5 zijn op hun best interessante flops (in alle eerlijkheid, alleen Alien3 was interessant). En van die drie is dit de slechtste. Alien3 had de premisse, The Game leek een lange in-joke over de persona Michael Douglas, en dit, ja... dit. Karaktertekeningen zijn volledig fout (wat wordt er van de claustrofobie?? / slechterik is het meest sympathiek dankzij een mamoetvertolking van Forest Whitaker), feiten er totaal naast(propaan is zwaarder dan lucht en kan dus nooit aan het plafond blijven hangen / glucose inspuiten bij een lage suikerspiegel is ok, maar moet opgevolgd worden door insuline om het omgekeerde effect te vermijden / insuline is vrijwel onmiddellijk dodelijk voor niet-diabetici ...) en uiteindelijk maakt de film zich schuldig aan de grootste fout allertijden in het thrillergenre: teveel comic relief zorgt ervoor dat de spanning al snel verdwijnt. Waar de openingsscene een nieuwe soberheid belooft in Fincher's werk, vervalt het geheel in flauwe slapstick eens er ingebroken wordt. Het sadisme van die slapstick toont enkel aan dat Fincher zijn duidelijke voorbeeld hier, nml. Alfred Hitchcock, nooit kan benaderen. Die man wist zijn morbide zwarte humor te gebruiken. Fincher faalt hopeloos. Huur liever Seven of FightClub nog eens, en mijmer over een langzaam verwaterend talent (de man zou wel eens goed MI3 kunnen gaan regisseren! The horror!)

Panic Room is een goedgemaakte film met een bijzondere sfeer. Dit komt omdat alles zich afspeelt op 1 locatie met zeer sterke acteurs. De spanning blijft er goed in, alhoewel het wel voorspelbaar is, op een paar dingen na. Deze film verdient het om gezien te worden, je gaat met een tevreden gevoel naar huis

Weer een geweldige Fincher-film die je weet te boeien tot het absolute einde! Vooral de camerabewegingen in het beginstuk zijn uitmuntend en hartverwarmend voor ieder filmliefhebber!