Het geëerde publiek nog met deze toegift bedenken : In 1951 schreef de Amerikaanse schrijver J. D. Salinger een boek. Eén boek. The Catcher in the Rye. Van dat éne boek leeft Salinger nog altijd : jaarlijks worden er nog 250.000 exemplaren van verkocht, wereldwijd (ook ik heb er eentje), en in totaal werden er 65.000.000 van verkocht. "De Vanger in het graan" is de lange monoloog van Holden Caulfield, age 16, die een paar dagen voor de kerstvakantie van Frencey Prep, Pennsylvania, zijn school, is weggestuurd. Dit overkomt hem niet voor het eerst en omdat hij maar 3 dagen later thuis wordt verwacht besluit hij een stapje in de wereld te zetten. Hij gaat op hotel, vindt een prostituee bereid om..., zet het op een zuipen en - vooral - loopt heel veel rond. Die 3 dagen zijn te beschouwen als een initiatierite in de volwassenheid en het resultaat is niet fraai. Holden holt van ontgoocheling naar afknapper en niets schenkt hem voldoening : de wereld van de volwassenen is door en door hypocriet. Salinger gebruikt hier het woord "phoney". Iedereen wil zo waarachtig & enthousiast overkomen dat authenticiteit, eerlijkheid en oprechte verwondering onmogelijk blijken. Dit boek werd een overnight succes én een CULT HIT van hele generatie tieners (nu al 57 jaar lang). Salinger zélf verkoos de anonimiteit, verschijnt nérgens in het openbaar, "zou" nog met een boek bezig zijn, etc.... Wel, over Salinger gaat de film FINDING FORRESTER. Om juridische moeilijkheden te vermijden werd de naam veranderd, maar het is wél degelijk "dit verhaal" ! Veel kijkplezier !

Wààr is de mening van WINNETOU gebleven ? Niet relevant genoeg ? Niet naar jullie zin ? Gelukkig dat iemand nog naar mij verwijst of ik was vergeten dat ik die film (ooit) had gezien. Inmiddels - eerlijk = eerlijk - teruggezien op dvd. Natuurlijk niet helemaal geloofwaardig (to say the least) maar toch 6. Op 10.

'Finding Forrester' doet weliswaar meer dan eens aan 'Good Will Hunting' denken, toch is het verhaal boeiend genoeg om de kijker dik twee uur aan het scherm gekluisterd te houden. En een film die de mens zin doet krijgen in een boek, verdient natuurlijk een extra schouderklopje.

Finding Forrester is een must voor iedere liefhebber van SEAN CONNERY al is het misschien zijn beste film niet toch speelt hij hier wel één van z'n meest natuurlijke rollen ooit. Al doet het genre (drama) anders vermoeden toch eindig je de film met een goed gevoel van binnen. Iets wat toch al zeer lang geleden is gezien de (grote) films van nu. Kortom zeker de moeite waard om te zien. De beste basis om de film te gaan bezien is niets verwachten en buiten komen uit de zaal en zeggen wel da had ik nu niet verwacht.

Eerlijk gezegd had ik veel meer van deze prent verwacht. Het lijkt erop dat de regisseur (WINNETOU zal wel zeggen wie dat was) opnieuw zijn gram wou halen door gewoon Good Will Hunting over te doen. Helaas... Als Matt Damon (die van Good Will Hunting dus) dan ook nog op het einde van de film wordt opgevoerd, kan je begrijpen waarom mijn buurman zijn proestlach niet kon onderdrukken. Pluspunt vond ik wel het 'vriendinnetje' in de film, ja ik weet het, ik word veel te snel verliefd (hahaha).