Synopsis : De Ziekte van Sachs vertelt het dagelijkse bestaan van een plattelandsdokter die geconfronteerd wordt met lijden, met angst, met geweld in menselijke relaties, met alles wat ziek maakt. De ontvankelijkheid voor dit lijden dat men medelijden zou kunnen noemen, de opstandigheid tegen de arrogantie van de medische kennis, en het gevoel van zijn onvolkomenheid maken dokter Sachs in stilte ziekte van zichzelf. Dat is de ziekte van Sachs. Met kleine toetsen, met kleine zinnen. De patiënten maken het portret van een geneesheer. Dokter Sachs bestaat in eerste instantie door de blik van anderen, dokter Sachs verzekert niets. Dokter Sachs luistert. En door een spiegeleffect vormt het veelvoud van de stemmen de structuur van het verhaal. Een mozaïek van brokken leven organiseert zich rond de dokterspraktijk. Dokter Sachs schrijft. Schrijven is een therapie, in ieder geval een pijnstiller. Dokter Sachs ontmoet Pauline. Dokter Sachs leert niet langer bevreesd te zijn voor de pijn, want die is onvermijdelijk, noch voor het geluk, want dat is mogelijk.