Wat me opvalt is hoe weinig mensen ‘The Insider' daadwerkelijk gezien hebben of zelfs nog maar kennen. Nochtans zou elk mens deze film minstens eenmaal in zijn leven gezien moeten hebben. Elke roker zou willen stoppen met roken wanneer de aftiteling over het scherm rolt en elke niet-roker is nog maar eens gesteund in zijn stelling dat hij zeker nooit moet beginnen met roken. Roken brengt de gezondheid ernstige schade toe. Dat is algemeen bekend en tegenwoordig zelfs te lezen op elk pakje sigaretten. Waarom blijven er dan toch nog zoveel rokers? ‘The Insider' oppert een verklaring. Michael Mann, die we nog kennen van de sublieme gangsterfilm ‘Heat', kreeg de regie in handen voor deze film die in 2000 genomineerd was voor maar liefst zeven Oscars, maar er spijtig genoeg uiteindelijk geen won. Waar het precies om gaat is het volgende: gezondheidsdeskundige en wetenschapper Wigand wordt ontslagen bij tabaksgigant Brown & Williamson, nadat hij zijn ongenoegen heeft geuit wat het gevoerde beleid betreft. Hij heeft namelijk ontdekt dat het bedrijf bepaalde chemische stoffen toevoegt aan sigaretten die het praktisch onmogelijk maken om te stoppen met roken, stoffen die het roken nog verslavender maken zodat de inkomsten van de tabaksgiganten verzekerd zijn en verzekerd blijven. Jeffery Wigand heeft echter een geheimhouding getekend en kan dus niet naar buiten komen met zijn verhaal. Dat is echter wel buiten Lowell Bergman gerekend. Bergman is een producent van het populaire en alom gerespecteerde actualiteitenprogramma '60 minutes', lopend op de televisiezender CBS. Hij is het die Wigand uiteindelijk weet te overtuigen om zijn zwijgplicht te doorbreken en een interview af te leggen voor zijn programma. 'The Insider' duurt 150 minuten, maar verveelt geen moment. De film kan ook rekenen op een uitstekende cast. Russell Crowe is geloofwaardig als Wigand. Hij overtuigt ons van zijn hopeloosheid. Hij raakt immers alles kwijt: zijn werk, zijn huis en vervolgens ook nog zijn gezin. Hij heeft ook bescherming en moet voortdurend vrezen voor zijn eigen leven. Wanneer blijkt dat het interview, waarvoor hij alles heeft moeten opgeven, uiteindelijk niet uitgezonden zal worden, is hij de wanhoop nabij. Een fantastische rol dus die hem een welverdiende Oscarnominatie opleverde. Ook Al Pacino doet het prima als eigenzinnige producent Lowell Bergman die sceptisch in het leven staat en zich door niemand de wet laat voorschrijven, maar vooral Christopher Plummer als interviewer Mike Wallace was de best mogelijke keuze. Deze film is gebaseerd op waargebeurde feiten. Deze keer is het echter geen roman, toneelstuk of iets dergelijks dat werd aangepast, maar wel een artikel van Marie Brenner. Het artikel,met de veelzeggende titel 'The Man Who Knew Too Much', verscheen in Vanity Fair. Uiteraard zijn bepaalde zaken wel gedramatiseerd. ‘The Insider' is echter wel meer dan zomaar een amusante (rechtbank)thriller. Het is ook een film die je doet nadenken over bepaalde zaken. Is het bijvoorbeeld waar dat de tabakgiganten bewust verslavende middelen toevoegen aan hun product en zo ja, hoe kunnen ze gestopt worden? Ook kunnen we de vraag stellen bij de corruptie in deze film. Zijn er nog eerlijke mensen in deze wereld of is iedereen omkoopbaar als je maar met voldoende geld over de brug komt? En, last but not least, hoe zit met de persvrijheid en met de zwijgplicht? Moeten we zaken die onze medemensen in gevaar brengen verzwijgen onder druk van dreigementen en rechtzaken of moeten we de kans krijgen om met elk verhaal naar buiten te komen? Allemaal vragen die je jezelf stellen kan na het bekijken van ‘The Insider' en allemaal vragen waar nog urenlang over gediscussieerd kan worden. ‘The insider' is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van Jeffrey Wigland, de man die er voor heeft gezorgd dat de tabaksindustrie meer dan 246 miljard dollar aan schadeclaims heeft moeten betalen. Dit als gevolg van de rechtszaak die de staat Mississippi, samen met maar liefst 49 andere staten, heeft gevoerd tegen de Zeven Dwergen, de verzamelnaam voor de zeven grootste tabakbedrijven. Dat de film uiteindelijk geen van zijn zeven oscarnominaties effectief kon omzetten in een gouden beeldje is echt te betreuren. Het verhaal is en blijft actueel en de acteerprestaties zijn geweldig. Een film die iedereen zou moeten bekijken.

prachtige thriller, waar nu eens niet telkens lijken moeten vallen. prachtig acteerwerk van Russel Crowe, jawadde! dat noem ik pas acteren! en een film krijgt van mij pas een 10 als de muziek ook goed is, en voorwaar, een prachtige soundtrack!

Beste film van 2000 ! Geweldige regie en twee uitstekende hoofdrolspelers ! Al Pacino op automatische piloot ? Vergeet het; een zoveelste topprestatie ! Als je alleen van rechttoe-rechtaan films houdt genre Jean-Claude Van Damme en Steven Seagal dan kijk je beter naar een andere film, al de andere mensen kan ik deze film van harte aanbevelen. Een knaller !

So much for the Academy: geen enkele oscar kreeg deze fantastische prent van Michael Mann (die een Heat in de overtreffende trap maakte met deze film). Tijdens deze twee en een half uur durende aangrijpende cinema zit een écht filmliefhebber aan zijn stoel en stormt hij zeker niet naar buiten wanneer de aftiteling begint maar blijft hij nog even zitten om de film te laten bezinken. Pacino en Crowe zijn uitstekend, maar ook de cinematografie, de regie, de muziek, de co-acteurs zijn outstanding. Ben ik nog iets vergeten???

Redelijk goede film. Al Pacino acteert op automatische piloot maar dat is geen nieuws, ik ben deze man nu echt wel beu. Het verhaal zit wel goed maar de uitwerking van het gegeven is af en toe te sober en ingehouden, dat is nu net wat dit soort van film nodig heeft.