Synopsis : Truman Burbank woont in een keurig huisje in de riante badplaats Seahaven. Elke ochtend ontmoet hij dezelfde gehaaste, vriendelijke mensen, voert hij hetzelfde onbenullig gesprek met de krantenman en trekt hij naar zijn verzekeringskantoor in een hoge glazen toren, die hij pas acht uur later verlaat om naar huis terug te keren en van het comfort van zijn knusse modelwoning te genieten, in het gezelschap van zijn steeds goedgeluimde, mechanisch glimlachende echtgenote, Meryl... Soms wordt al dit geluk hem echter teveel. 's Nachts wordt Truman door angst bevangen en wordt hij opnieuw een kleine jongen. Hij beleeft dan nogmaals, tot in de minste details, de tragische verdrinking van zijn vader, En in de dag is het al niet veel beter: Truman is stilaan de stralende zon gaan vrezen, die het hele jaar door aan de blauwe hemel van zijn stad schittert. Meer en meer voelt hij zich vervreemden van de kunstmatige wereld van Seahaven. Het is alsof iedereen -en zeker Meryl en Marlon, zijn beste vriend- in zijn aanwezigheid een rol speelt en een ingestudeerde tekst doorspekt met stereotypen en reclameslogans opzegt. Het is alsof zijn hele bestaan het scenario is van een lange soap vol voorspelbare wendingen... Maar Truman heeft niet louter last van een beklemmend gevoel, hij voelt zich ook BESPIED.