Synopsis : Dieu vomit les tièdes is waarschijnlijk Guédiguians meest romaneske film. De hele film speelt zich af op de achtergrond van de viering van de tweehonderdjarige verjaardag van de Franse Revolutie, in 1989. Hoofdpersonage is Cochise, een succesvol schrijver die zijn echtgenote en het Parijse leven verlaat om terug te keren naar zijn roots, in Estaque. Daar probeert hij terug oude vriendschapsbanden aan te knopen met zijn vrienden Tirelire, Quatre-Oeil en Frisé. Toen ze kinderen waren, hadden ze elkaar gezworen om nooit te vergeten dat ze kinderen waren van 'armoezaaiers'. Maar de kinderen van toen zijn veranderd en ze moeten tot hun scha en schande vaststellen dat er van hun idealen en dromen van toen bijna niets overblijft... Guédiguian slaagt erin om in deze film een veelheid aan verhaallijnen op een harmonieuze manier door elkaar te laten lopen. Het is zeker zijn meest 'barokke' film, waarin de Dood steeds op de loer ligt.