Sinds 1998 tot nu 3x het boek gelezen. Het is één van de héél weinig boeken die ik ooit - snakkend naar adem - met een 10 quoteerde. Natuurlijk valt de film dus tegen... Verder heb ik hier de volgende titels in mijn bibliotheek : STRIK VERTROUWELIJK die ik met een 9 bedacht maar de bemerking maakte : "Dit is bijna "té" : téveel personages, téveel politiek, téveel intrige, téveel corruptie". En ik heb er nog een paar van Elroy liggen waar ik "geen begin aan zie". Ik som even op : DE LANGE LEEGTE, ZES RUGGEN, AMERIKAANS RIOOL, ZWARTBOEK LA ! Geef me TIJD, gvd ! Ik ken voor zover ik me kan herinneren nauwelijks een film waarbij de verfilming "beter is dan het boek". Wel integendeel.... Maar boeken lezen vergt/eist tijd én (enorm veel !) concentratie. Ooit gehoord van "Ed McBain" ? 87e district ? Schreef ook nog onder een ander pseudoniem waarvan de naam me even ontschiet. Schit-te-ren-de boeken ; bedrieglijk eenvoudig, die ZO om een verfilming smeken. Minstens ééntje is er verfilmd (jaren '70) maar, noblesse oblige, speelt zich af aan de Côte d'Azur, hoofdrol : Trintignant schitterende muziek van Morricone (in héél mijn collectie filmmuziek heb ik dit maar 1x : dat gefluit, mensen toch). Bovendien heeft mijn platenspeler de geest gegeven dus ga ik wéér moeten investeren. Schitterende muziek hoor !

"The black Dahlia" schittert qua vormgeving: de decors stralen een typische sfeer uit, die bijdraagt aan de geheimzinnigheid en dramatische toon in de film. Josh Hartnett en Scarlett Johansson zetten een intense vertolking neer. De dvd-versie van deze film is zeker aan te raden: af en toe 'terugspoelen' liet me toe de ingewikkelde plot een tikkeltje beter te volgen, al blijft het inderdaad vrij duidelijk dat een roman de basis was voor deze film. Op momenten dat Hartnett plots het licht ziet, en bepaalde verbanden legt, wordt al te gemakkelijk verondersteld dat de toeschouwer deze links eveneens onmiddellijk doorheeft. Over de verhaallijn zelf heb ik dus mijn bedenkingen. Ik kan de tel niet meer bijhouden van films met Scarlett Johansson maar ze verrast me keer op keer: ik blijf een grote fan.

Verzorgde film, mooie decors en setting, refererend naar de grote klassiekers uit het genre. Misschien waren de verwachtingen te hoog gespannen (een nieuwe De Palma, weet je wel), maar ik had er meer van verwacht. Gewoon degelijk, maar in mijn ogen geen meesterwerk

Grote Ellroy-fan zijnde waren mijn verwachtingen misschien wat te hoog gespannen, ik ben eerder teleurgesteld buitengekomen na deze film. Weinig boeiend, nogal rommelig gebracht. Positief punt is inderdaad de vertolking van Hartnett, en de af en toe toch wel aantrekkelijke sfeer.

Vormcrisis bij de meester : na het lauwe "Femme Fatale" is er nu de verfilming van een roman van Ellroy (L.A. Confidential was er ook al zo één). Script neergepend door de auteur zelf,en da's zelden een goed idee : er valt geen touw vast te knopen aan het verhaal. Ook het cinematografisch genie van De Palma brandt op een laag pitje, welliswaar fraaie beelden, maar toch geen geniale shots zoals in zijn meesterwerkjes ("Untouchables" of "Carlito's Way"). Wel opnieuw goed (na eerder dit jaar in "Lucky Number Slevin") is de vertolking van Hartnett.