Het positivisme straalde van het hoofdpersonnage af. En ook de andere acteurs zetten sterke prestaties neer. Best aangename film.

Sympathieke feelgoodmovie van Mike Leigh dat vooral doel treft door de heerlijke vertolking van Sally Hawkins als Poppy. De vgl met "Amélie Poulain" is te maken, maar deze Happy-Go-Lucky moet toch het onderspit delven. Zij mist de scherpte, het visuele fantastische en hilarische van Amélie Poulain. Dit neemt niet weg dat deze film van Mike Leigh een gezellige comedy is die je twee uurtjes doet genieten en regelmatig een glimlach op jouw gezicht tovert. In een tijd van verzuring en crisis doet dit al eens deugd :)

Het lijkt me niet fair om elke nieuwe film van Leigh meteen te vergelijken met serieuze toppers als Vera Drake enz. De man mag ook eens iets anders maken! Op het eerste zicht misschien wat oppervlakkig, maar beslist apart en niet zo voorspelbaar. Er zit heus wel een realistische gelaagdheid in deze film. De tekening van personages verloopt geleidelijk. De norse rijleraar blijkt toch niet zo onschuldig als eerst gedacht. En anderzijds zet de bolwassing die hij aan Poppy geeft, aan tot nadenken. Het heeft niet de spitsvondigheid van Amélie, maar is toch een hartelijke en inspirerende story waar je gegarandeerd van gaat smilen. Erg grappig ook, en figuurlijk en letterlijk kleurrijk. Je kan het bekijken als een soort roadmovie (op korte afstand dan): begeesterd en ook wat worstelend protagonist doet diverse ontmoetingen, en gaat erdoor gevoed verder door het leven. We volgen de keuzes die ze maakt. Wie zeker bijblijft, is de flamencolerares! Ook de stotterende zwerver levert een bijzondere scène op. Geeft de kijker een shot levenslust, en voor zo een film is er altijd plaats! Zilveren beer in Berlijn voor beste actrice!

Ook voor mij -toch een fan van Leigh- een behoorlijke tegenvaller. Dit valt in vergelijking met de vorige films van Mike wel heel erg licht uit. Een korte episode uit het leven van een 30-jarige lerares (een goeie Sally Hawkins), dat nergens heen gaat en veel te weinig dramatische spankracht heeft om twee uur te kunnen boeien. Ook de dialogen zijn een pak flauwer dan we gewoon zijn. Wordt Leigh een dagje ouder..... ?

Met hoge verwachtingen de zaal binnengestapt, maar wat een teleurstelling! Volgens mij valt of staat je mening over deze film met het gevoel dat je krijgt bij het hoofdpersonage, in mijn geval net als bij Ven verschrikkelijke irritatie. Niet grappig, niet charmant zoals in vele kritieken te lezen stond, gewoon verschrikkelijk irritant!! Het enige feelgoodmoment is wanneer de aftiteling eindelijk in beeld verschijnt.