Dreamgirls
Regie:
Land:
- Verenigde Staten
Genres:
- Muziekkomedie
- Drama
Publiek:
Jaar: 2006
Release:
28/02/2007
Duur: 2u11
Synopsis :
Drie vriendinnen uit Chicago, Effie White, Deena Jones en Lorrell Robinson, vormen samen het veelbelovende groepje The Dreamettes. Samen met hun songwriter C.C. White trekken ze naar New York voor een talentenjacht. De dames winnen niet maar trekken wel de aandacht van een ambitieuze manager. Ze kunnen aan de slag als achtergrondzangeressen bij James ‘Thunder’ Early. Dankzij hun gehaaide manager groeien de vriendinnen algauw zelf uit tot echte sterren. Hij schaaft de groep bij, bewerkstelligt de overstap van R’n’B naar het lucratieve popwereldje en vervangt leadzangeres Effie door de veel knappere Deena. Zo worden The Dreamettes The Dreams, een meer verfijnde groep met een lichter geluid en een chiquere look, die ook een blank en een internationaal publiek aanspreekt. Maar het geld en de roem blijken geen garantie op geluk…
-
5.0/10 Quotering van
van de film
Dreamgirls
Mening van de communityvan de film Dreamgirls
- 1
gepubliceerd op 30 maart 2007
Ik vrees dat dit enkel besteed is aan verknochte musicalfans, ik vond er in elk geval geen bal aan. Het zal wel mooi en verzorgd gemaakt zijn allemaal, maar moet dit soort oubolligheid nou echt nog een paar tientallen schermen inpalmen anno 2007, i think not! Een 2tje dan maar, voor de decors en een heel klein beetje voor Murphy (het enige lichtpuntje cast-gewijs).
gepubliceerd op 20 januari 2007
Voor mij iets te veel zang en dans en iets te weinig film. Wel een zalige Eddy Murphy in een rol waarin ik hem nog maar zelden gezien heb.
gepubliceerd op 12 januari 2007
Na zijn meesterlijke erosfantasietjes("Gods & Monsters"-"Kinsey") verscheen een "Get Up" schreeuwende James Brown aan Bill Condon waarop die prompt swingende Broadwaymusicals begon te scripten. Met "Chicago" was het al meteen raak(6 Oscars), en dat was nog maar een vingeroefening. Bill nam voor z'n droommeiden er de regie ook maar bij en leverde een kleurrijk glitterspektakel af, stijf van stijl, vol visuele verbeelding, cinematografische flair en spektakulair-wervelende dansnummers. En James begon prompt "Sex Machine" te brullen. Bill blijft trouw aan de begeesterende stagemusical uit '81 maar injecteert af en toe de sociaal-racistische background tegen 2 decennia US-popcultuur. Slim ingeblikt met perfecte choreografie, art-design, kostuums en het summum aan zwarte akteurs is dit een totaalspektakel van grootse allure en glamour die in volle jachtseizoen wel een paar Oscars zal binnenrijven. Brown begint "This is a mans world" als Béyonce in het 2e deel alle registers opentrekt van haar immens zang-& akteertalent en de film pas echt op gang trekt(Foxx is onvermijdelijk terwijl Murphy een onverwacht-verbijsterende bijdrage levert). De buzz over "American Idol"-winner Jennifer Hudson is duidelijk overdreven, maar met haar Aretha Franklin-stem mag het dikkerdtje er zijn. Frisse must- hear-and-see én dat niet alléén voor de liefhebbers!!! Mister Brown betrad ondertussen het Walhalla der muziekgoden.
- 1
palawan