Eigenzinnige musical van acteur-regisseur John Turturro waarin grootse talenten als Susan Sarandon toepasselijke songs playbacken, liedjesteksten vermengen met vunzige taal en in dialoog omzetten. Sarandon doet het uitstekend als altijd, de coole Christopher Walken werkt met z'n Weapon-of-Choice-truukjes op de lachspieren en een onnavolgbare Kate Winslet geeft op geweldige wijze betekenis aan de laatste vier letters van haar naam. Ook Tony Soprano -hier al dansend met vuilnismannen- kent ongetwijfeld zijn momenten. -- Maar het heeft niet mogen zijn. Ondanks hilarische over-the-top momenten en enkele knappe scènes trouwens. (Winslet under the sea) De spetterende finale blijft compleet uit en Turturro gaat plots voor bittere ernst. Bij het maken van die vreemde ommezwaai kan je moeilijk verwachten dat het publiek volgt. En als Steve Buscemi deel uitmaakt van de cast, laat hem dan op z'n minst een nummertje doen. Aja. -- Als persiflage enigszins te vergelijken en op verscheidene vlakken beter; Cry Baby van vuilbekker John Waters.

Heerlijke en bij momenten uitzinnige musical van actor-turned-director Turturro. Het soort film waarbij je na een kwartier tenenkrullend de zaal uitloopt ofwel tot -bijna- aan het einde met een zaalbrede glimlach op je gezicht blijft kijken. Fantastische acteurs : Gandolfini, Sarandon,een alweer vrijwel onherkenbare Winslet en Chris Walken (wie de Fatboy Slim clip "Weapon of Choice" leuk vindt,weet waarheen!) die bovendien prachtig geschreven dialogen declameren in een hemels voice-acting duel dat van het mooiste Engels oplevert ooit in een zaal te horen. Fantastische songkeuze ook, alleen jammer dat Turturro op het eind de gevoelige snaar wil bespelen in plaats van resoluut te kiezen voor een grandioze way-over-the-top-finale waar je heimelijk zit op te wachten, en zo mist deze film zijn eigenlijk dubbel en dik verdiende 10. Desalniettemin een zeldzaam origineel en -hoedje af voor de acteurs- gedurfd lichtpuntje dit jaar.