Goeie, eerlijke film die voor ons, als Belgen, een "meerwaarde" krijgt omdat het betreffende UN-detachement uit Belgen bestaat. Helaas is het totààl zinloos om (nog) dergelijke prenten te maken. We weten intussen allemààl dat Afrika 's werelds beerput is en haast iederéén ziet intussen wel in dat decennia's "hulpverlening" niets, maar dan ook NIETS aan het lot van de modale Afrikaan hebben verbeterd. Wel integendeel : wij westerlingen hebben, vanuit een ons aangezemeld koloniaal gewetensprobleem, MILJOENEN in die landen gepompt en al wat je er ziet is armoede, oorlog, corrupte politici. 'k Ben het voor één keer zelfs met Karel De Gucht eens ; étonné de se trouver ensemble ! En dan al die ngo's die overal een vinger in de pap hebben maar er enkel zélf beter van worden. Enfin, dat is MIJN gedacht, natuurlijk. Ze doen een paar jaar aan "ontwikkelingshulp" voor de één of andere schimmige organisatie, rijden er een paar jaar met een Landcruiser van 2 miljoen rond, verdienen goed én het staat nog eens sjiek op hun cv, later, élders. En ongetwijfeld zitten er tussen die mensen échte idealisten. Maar die zijn niet alleen in de minderheid, ze zijn er nog eens aan voor de moeite : zij voeren het werk uit en "anderen" strijken de pluimen (om nog maar van het GELD te zwijgen) op ! Zimbabwe is misschien wel het mooiste voorbeeld van hoe een "rijk" land in enkele jaren met hongersnood af te rekenen krijgt. De corrupte Mugabe (zijn die stemmen nu haast geteld, ja ?) gooit de blanke boeren & farmers buiten en "herverdeelt" hun land aan een paar van zijn mannetjes en (misschien) aan een paar "geweldige" veteranen. De bloeiende landbouwbedrijven, die ook heel wat inlanders te werk stelden, gingen in enkele jaren volledig failliet met nu zelfs HONGER voor de inwoners als gevolg. Want ge "wordt" geen boer op "bevel" hé ? Boeren (hier als werkwoord gebruikt) is een STIEL en elke stiel moet geleerd worden. En ge moet natuurlijk WILLEN werken ook hé ? De enkele blanken die zijn durven blijven moeten zich dag en nacht bewapenen en op alles voorbereid zijn. En zelfs dàn is het nog een kwestie van enkele jaren. Niemand heeft natuurlijk vrijwillig zijn eigendom op waar generaties van je voorouders voor gewerkt en gezwoegd hebben. "Jamaar", zul je misschien zeggen : "Ze lieten de Afrikanen voor een hongerloon werken en streken zélf enorme winsten op !" Een terechte opmerking, maar de Afrikanen hadden toen waarschijnlijk 3 maaltijden per dag én er was STABILITEIT in hun land. Nu hebben diezélfde Afrikanen met wat geluk één maaltijdje per dag en niet het minste perspectief. Zelfs verkiezingen zijn een maat voor niets, hoeveel hoopt rest er die mensen dan nog ? Maar moeten wij, blanken, ons daar (weer) mee gaan bemoeien ? Zuid-Afrika gaat trouwens nét dezelfde weg op. 10 Op 10 wegens de eerlijkheid van de film én de degelijkheid ervan maar minus 5 punten wegens het tonen van nodeloos & eindeloos verdriet.

Hadden we dit al niet onlangs gezien ? Ja dus, vorig jaar kwam deze film uit Hollywood en heette ie "Hotel Rwanda", maar afgezien van een goeie Don Cheadle had die prent niet zo heel veel te bieden. Dit is stukken beter, kleiner budget, maar wel op de authentieke locaties gedraaid en dat komt de "aangrijp-factor" absoluut ten goede. Smerig stukje recente geschiedenis, waar wij belgjes nauwer bij betrokken zijn dan we wel zouden willen. Géén perfecte film, maar wel een mooie revanche voor Caton-Jones ("Memphis Belle", "Scandal"...) na het B.I.2 -debacle.

verplicht voer voor iedereen, zelfs met de mindere acteurs blijft de impact van dit gruwelijke verhaal enorm

Het schrijnend verhaal confronteert de mens "met wat hij wil zijn" en "wat hij is". Ik ervoer dezelfde geladenheid als bij Othello / Sheakespeare en de het bijbelse passieverhaal ( Passion of Christ/ Mel Gibson). Voor mezelf is het een aansporing tot bescheidenheid en mildheid en aanvaarding.

Ondanks het enorme drama, wordt je eigenlijk niet gepakt door dit verschrikkelijk feit. Het acteren is vrij matig tot slecht te noemen. Vooral de hoofdpersonages zijn weinig geloofwaardig. De ontvangen prijzen liggen eerder aan het thema dan aan de film zelf.