Sorry, Mr Norton, maar hiervan viel mijn broek gewoon op mijn enkels. Wat een flauwekul. Een paar weken (maanden ?) geleden heb ik The Prestige nog uitgekeken en dat was nog "te genieten". Hier is het superslappe kost. Yék. Laatste minuut of niet, gewoon de hele aankleding en de sepia kleuren stoten af. Te mijden !

Mooi in beeld gebracht liefdesverhaal met in de best Hollywood traditie, een happy end.

Dat op ongeveer hetzelfde moment twee films met hetzelfde onderwerp worden gereleased is typisch Hollywood. Dat ze beiden een sterke cast hebben, is mooi meegenomen. Dat ze allebei min of meer hetzelfde verhaaltje hebben zijn we al gewoon (de laatste tijd is het altijd een variantje op hetzelfde thema, en dat is bij The Illusionist en The Prestige niet anders). Toch is ook The Illusionist een leuke film. Goeie acteerprestaties, Norton doet zijn best, Biel doet dat ook, maar is daarbij ook nog eens mooi om naar te kijken, fijne plotwissel, maar niet veel nieuws onder de zon.

ANTI-CLIMAX!!!! Het einde (allerlaatste minuut) verpeste voor mij de hele film waar ik zo juist van genoot. Alle minuten voor die laatste minuut HELEMAAL verpest. De onvolkomenheden die er gewoon teveel waren, sloeg werkelijk nergens op. JAMMER! Degene die het einde wel snapten (SVP in detail uitleggen en beargumenteren) kunnen reageren. IK ZAG TOCH ECHT DAT DE KROONPRINS OP HET EINDE BEWUSTELOOS IN DE STAL LAG, TERWIJL TIJDENS DE FILM HIJ NOG ACHTER HAAR AANRENDE MET ZIJN ZWAARD. SLAP EINDE! Ray.

Deze film gaat over de goochelaar/illusionist Eisenheim in het begin van de 20ste eeuw. Eisenheim wordt al snel bekend en berucht door zijn nooit geziene goocheltrucs. Zo krijgt hij al snel de aandacht van de Oostenrijkse kroonprins die dan toevallig ook verloofd is met zijn jeugdliefde die hij al jaren niet meer gezien heeft. Je voelt het natuurlijk al aankomen, dit zorgt dan inderdaad voor allerlei drama. De kroonprins doet beroep op de lokale hoofdinspecteur Uhl (Paul Giamatti) om hem het leven zuur te maken. Deze prent heeft mijn interesse zeker gewekt, vooral de relatie tussen Norton en zijn jeugdliefde (Jessica Biel) wordt leuk uitgespeeld. Jammer genoeg wordt deze film bijna volledig gedragen door zijn hoofdacteur Edward Norton, wiens acteerprestatie weer eens uitstekend was. Hij staat bijna constant in beeld en je blijft voor de rest gedurende het grootste deel van de film een beetje op je honger zitten. Een groot lichtpunt in de film is het schitterend uitgewerkte einde, waardoor je dan toch te weten komt dat al dat wachten niet voor niets is geweest.