Of hoe een 'kleine' film toch grootse momenten heeft: Schoenaerts (weer fenomenaal) verliest stilletjes aan alle controle over body & mind nadat hij, ondanks alle technologiëen (gsm, skype, msn, mail), schijnbaar afgesloten geraakt van geliefde en vrienden. Vol van subtiele symboliek, knappe verstilde scènes en 'fijne' paranoia. Het abrupte einde nemen we er met plezier bij!

Alex Stockman blijft ook met zijn tweede langspeelfilm een heel eigenzinnige koers varen en dat siert hem. "Pulsar" is mede dankzij een subtiele vertolking van Matthias Schoenaerts (stilaan reeds een monument van de vlaamse film) al een stuk toegankelijker dan Stockmans debuut "Verboden te zuchten". Interessant onderwerp (de high tech technologie en de invloed hier van op de gebruiker) dat zich uitstekend leent tot een sfeervolle bendaring zoals hier. Jammer dan ook dat de film naar het einde toe alle koers verliest en alsnog zieltogend ten onder gaat. Desalniettemin een -ugh- half boeiende mislukking. Maar we kijken toch een beetje uit naar Alex' s volgende hersenspinsel.