Heb de meeste kritieken gelezen. Vind de gemiddelde cotering terecht. Heb heel veel genoten van de photography. Het tempo zat heel strak. Acteerprestaties uiteraard goed. Weinig close-ups en veel widescreen motion wat (hopelijk) wijst op een eigen stijl. Filmisch geen amateurisme te bespeuren. Algeheel scenario boeide en had verrassende wendingen. - Had soms moeite om bepaalde scenes geloofwaardig te vinden (het ongeloof van de politieman tegenover een paniekerige vrouw??). Had een typisch stijl : traag, verschillende verhalen die met elkaar verweven worden om dan toch in een open einde te vallen : miste dat extra beetje creativiteit om de film een plot te geven evenwaardig aan gans het verhaal. Iets wat ik ook "Any way the wind blows" van Barman verwijt. Ik raad je de film van Michael Haneke eens aan "Caché". Een stijl die je wel zal bevallen maar met een prachtig plot. Laat mij eens weten wat je ervan vind (mailadres onderaan) Kortom : ik heb genoten en jij hebt er een herinnering bij!! Meer moet niet. Heb nog een vraagje Fien : Wooww ; is dat op video opgenomen en dan op 16 mm gezet? Of heb je deze op pelicule gefilmd? Graag een seintje? : n.rahoens@pandora.be

Ik vond het een van de beste nederlandstalige films ooit,zowel de inhoud als de acteerprestaties

Ook ik sta verstomd van alle lof dat dit debuut toegeworpen krijgt. In hetzelfde bedje ziek als zijn Amerikaanse zusje "Me,you and everyone we know" : een zeer interessant uitgangspunt dat ongetwijfeld een goede film had kunnen opleveren, maar once again wordt er meer aandacht besteed aan verpakking dan aan inhoud. Fien Troch's stijl is 75 procent David Lynch en 25 procent Sofia Coppola, maar dan jammer genoeg net iets te weinig talent (of ervaring) om de hoog gelegde lat te halen. at nu rest is een soort slechtgemonteerde freakshow met een aantal personages die "Amores Perros"-gewijs vaagweg iets met elkaar te maken hebben, jammergenoeg worden die totaal niet uitgewerkt en raakt het geheel kant noch wal. Sporen van talent, ja, dus Fien volgend project liefst wat sterker verhalend...

Weeral bewezen dat je de rescencenten niet of slechts gedeeltelijk mag geloven. deze film die de hemel werd ingeprezen heeft me echt ontgoochteld : langdradig, onsamenhangend, en die muziek met die luide guitaarsolo's : waar noig gehoord, gewoon plagiaat. Wat een zeer goed thema kon zijn is al te flauw uitgewerkt. Fien , nog wat naar school gaan meiske...

Het ambitieuze opzet van de jonge cineaste is lovenswaardig. Spijtig genoeg slaagt de film niet in zijn opzet om 'la condition humaine' te schetsen aan de hand van een drama met een vluchtmisdrijf. De film gaat gebukt onder een gebrek aan dramaturgische vertelkracht. De scènes zijn te veel een schematische, nevengeschikte opsomming van ellende en verdriet. In Aristoteles' baanbrekende studie Poetica, waarin hij de grondregels van de tragedie uit de doeken doet, heet zoiets 'episodisch'. De kortfilms 'Maria' en 'Woow' waren ook gekenmerkt door de afwezigheid van een typische plotstructuur, maar in deze films was daar geen nood aan. Mijn vrees dat Fien Troch de overstap naar de 'feature film' moeilijk zou verteren is spijtig genoeg bewaarheid geworden: een langspeelfilm heeft nood aan sterke verhaallijn. Een verhaal is geen opsomming van feiten. Fien Troch zou zich beter beperken tot het regisseren van films en het scenario overlaten aan anderen...