jammer dat er geen samenvatting is! verder uitstekende film,aleen vrij moeilijk te begrijpen

ik vond em eerder niet zo moeilijk te begrijpen en vind een prachtvoorbeeld van een goede film, met weinig technologische middelen en verder. het eerder abrupte slot in de rechtszaal vond ik wat minder, Maar dat wordt zeker goedgemaakt door een prachtig symbolisch einde (zonder woorden kan een film vaak meer zeggen dan met)

Zeer degelijk gemaakt gerechtsdrama, waarmee Demme ook ineens de kleinburgerlijkheid van de massa tracht te onderstrepen. Denzel Washington als homofobe advokaat ziet uiteindelijk dan toch dat het ook anders kan, en verdedigt de rechten van Tom Hanks'personage, maar zeker niet zijn manier van leven. Kans gemist? De muziek is zorgvuldig gekozen, en de scène waarin Hanks zijn liefde voor opera toont, alsook ineens zijn innerlijke duivels uitdrijft (op een ontketenende Maria Callas!), blijft me nog wel even bij.

‘Philadelphia' is een ietwat vergeten film uit 1993. De film liet het grote mondiale publiek kennis maken met AIDS, een op dat moment relatief onbekende ziekte. De film lokte veel positieve reacties uit, maar een grote overwinning bij de Oscaruitreikingen van dat jaar bleef uit. Enkel in de categorieën Beste Acteur (Tom Hanks) en Beste Soundtrack (‘Streets Of Philadelphia' van Bruce Springsteen) werd ‘Philadelphia' overwinnaar. De grote slokkop van dat jaar, met 12 nominaties en 7 effectieve Oscars, was echter ‘Schindler's List'. Twee sociaal geëngageerde films met een duidelijk niveauverschil. Dit is hoogstwaarschijnlijk dan ook de verklaring waarom ‘Philadelphia' niet meer van de meest prestigieuze filmprijzen ter wereld binnen haalde. ‘Philadelphia' draait rond Andrew Beckett en Joe Miller. Het zijn allebei jonge succesvolle en ambitieuze juristen. Ze verschillen echter dag en nacht: Joe Miller is een zwarte armeluisjurist die door middel van tv-spotjes zijn klanten aantrekt. Andrew Beckett daarentegen is blank, heeft gestudeerd op een prestigieuze universiteit en werkt voor een van de grootste en meest belangrijke advocatenkantoren van Philadelphia. Andrew Beckett is daarnaast ook homoseksueel en aids-patiënt. Beckett krijgt van Charles Wheeler, zijn mentor, een flinke promotie in de schoot geworpen. Hij krijgt meteen een zeer belangrijke, misschien wel de allerbelangrijkste zaak toegewezen. Plotseling ‘verdwijnt' er een belangrijk document op een cruciaal moment en wordt Beckett ontslagen wegens incompetentie. Beckett vermoedt echter dat de ware reden van zijn ontslag zijn ziekte is en hij besluit om zijn voormalig werkgever een proces aan te spannen wegens discriminatie. Tegenwoordig worden er pas (en vooral) te onpas remakes van films gemaakt (denk maar aan ‘The Pink Panther', een film die absoluut NIET aan een remake toe was), maar films waar men dan eigenlijk een remake van zou moeten maken, laten de productiehuizen lekker links liggen. ‘Philadelphia' is nu eens een film waar wél een remake van zou mogen gemaakt worden. In de dertien jaar die ondertussen verstreken zijn, hebben we heel wat bijgeleerd over de ziekte AIDS genaamd. Toen deze film werd gemaakt, stond het onderzoek echter nog in de kinderschoenen. Er wordt dus een volledig verkeerd beeld van de ziekte gegeven. Ook het cliché dat enkel homoseksuelen besmet zijn met het virus, is ondertussen weerlegt. Het grote nadeel van ‘Philadelphia' is dus dat het een degelijke film is, maar zeer tijdsgebonden. Op zich is ‘Philadelphia' een degelijke film met een degelijke cast, maar ook niet meer dan dat. De vertolking van Tom Hanks, die 12 kilogram moest afvallen voor deze film, was goed, maar ook niet meer dan dat. Ik acht zijn prestatie geen Oscar waardig. Denzel Washington acteert goed, maar is dan weer niet geloofwaardig. Welke homofobe advocaat gaat een homeseksuele aids-patiënt verdedigen alleen omdat er een wet gebroken is? Juist, geen enkele. Als dan het beeld dat Miller aan het begin van de film heeft zou veranderen door de samenwerking met Andrew Beckett, zou het nog geloofwaardig geweest zijn. Maar ook dat gebeurt niet. Het meest interessante stuk is de rechtzaak. Alleen spijtig dat er zo abrupt een einde aan werd gemaakt. Waar zijn de indrukwekkende eindpleidooien gebleven? De onvermijdelijke pogingen om de jury te imponeren en te manipuleren? Dat miste ik aan deze film. Wat me dan weer wel aanstond aan de film was de boodschap die regisseur Demme de kijker wil meegeven. De maatschappij de dag van vandaag wordt steeds intoleranter, steeds meer bevooroordeeld en steeds meer kleingeestig. Hier moet iets aan gedaan worden. Je gaat niet dood als je in contact komt met mensen die aids hebben en de meeste homoseksuelen zijn mensen als u en ik en geen mensen die in een tarzantanga met een flashy roze pruik op praalwagens staan te dansen tijdens een gay parade. Een speciale vermelding zou ik toch nog wel willen schenken aan de geweldige soundtrack ‘Streets Of Philadelphia' van Bruce Springsteen. Het is en blijft een geweldig nummer en geeft de begingeneriek iets extra mee. Mijn conclusie is dat ‘Philadelphia' eenmaal door iedereen bekeken moet worden om de boodschap die erin zit, eruit te halen. Wat betreft acteerprestaties is de film aanvaardbaar, maar niet meer dan dat. Het spijtige van deze film is dat de film zo tijdsgebonden is.